Verbum

lébenslänglich

1. a пажыццёвы;

j-n zu ~er Haft verúrteilen прыгавары́ць каго́-н. да пажыццёвага зняво́лення

2. adv усё жыццё

líeben vt любі́ць, каха́ць;

was sich liebt, das neckt sich хто каго́ лю́біць, той таго́ чу́біць; хто лю́біцца, той чу́біцца

séhnen, sich (nach D)

1) тужы́ць (па кім-н.)

2) імкну́цца (да каго-н., да чаго-н.); пра́гнуць (чаго-н.)

gléichsehen* аддз. vi (D) быць падо́бным (да каго-н., да чаго-н.);

das sieht ihm gleich гэ́та на яго́ падо́бна

grüßen vt віта́ць (каго-н.), віта́цца, здаро́ўкацца (з кім-н.); кла́няцца (каму-н.);

er lässt Sie ~ ён шле Вам пакло́н

Hándschlag m -(e)s, -schläge

1) уда́р руко́й

2) по́ціск рукі́;

j-n durch ~ verpflíchten узя́ць з каго́-н. абяца́нне

heráblassen*

1. vt

1) спуска́ць

2) уступа́ць (у цане)

2. ~, sich рабі́ць ла́ску (каму-н.), ста́віцца пабла́жліва (да каго-н.)

Hoch I n -s, -s сла́ва, ура́ (прывітальны выгук); тост;

ein ~ auf j-n áusbringen* гавары́ць тост за каго́-н.

Fíttich m -(e)s, -e паэт. крыло́ (птушкі);

j-n únter séine ~e néhmen* узя́ць каго́-н. пад сваю́ апе́ку

fórschen vi (nach D)

1) дасле́даваць; разве́дваць;

nach der Wáhrheit ~ шука́ць і́сціну

2) распы́тваць, даве́двацца (пра каго-н., што-н.)