Verbum

éinwirken

1. vi (auf A) уплыва́ць, рабі́ць уплыў (на каго-н., на што-н.)

2. vt уплята́ць, уватка́ць (у тканіну)

Únzucht f - распу́ста, разбэ́шчанасць;

j-n zur ~ verléiten [verführen, ánhalten*] схіля́ць каго́-н. да распу́цства распу́сты;

~ tréiben* жыць распу́сна, распу́снічаць

verlássen* I

1. vt пакіда́ць;

die Welt ~ паміра́ць

2. ~, sich (auf A) спадзява́цца (на каго-н.), аддава́цца чыёй-н. во́лі

verschwören* sich

1) зарака́цца (што-н., рабіць)

2) (mit D, gegen A) рабі́ць змо́ву (з кім-н., супроць каго-н.)

verstóßen*

1. vi (gegen A) (па)грашы́ць (супраць чаго-н.), паруша́ць (што-н.)

2. vt выганя́ць, адхіля́ць, вырака́цца (каго-н.)

Tódesstoß m -es, -stöße смяро́тны ўдар;

j-m den ~ versétzen [gében*] нане́сці каму́-н. смяро́тны ўдар; разм. дабі́ць каго́-н.

umstéllen II vt ачапля́ць, а(б)кружа́ць (каго-н., што-н.), рабі́ць абла́ву;

von Hass umstéllt sein быць у няна́вісці

Úngnade f - нямі́ласць, няла́ска;

in ~ fállen* стра́ціць ла́ску, тра́піць у нямі́ласць;

j-n in ~ sétzen быць нямі́ласцівым да каго́-н.

behándeln vt

1) абыхо́дзіцца (з кім-н.)

2) лячы́ць;

sich ~ lássen* лячы́цца (у каго-н.)

3) абмярко́ўваць

4) тэх. апрацо́ўваць

Mítleid n -(e)s спачува́нне, жаль;

~ mit j-m háben спачува́ць каму́-н., шкадава́ць каго́-н., злі́тавацца над кім-н.