Verbum

насмяя́цца

1. разм. (уволю пасмяяцца) sich tótlachen, sich kránklachen, sich schíeflachen;

2. (з каго-н., з чаго-н., над кім-н., чым-н.) áuslachen vt; verspótten vt; verhöhnen vt; spötteln vi (über A) (здзекавацца)

падагна́ць

1. (прымусіць наблізіцца да каго-н., чаго-н.) herántreiben* vt, ántreiben* vt (прымусіць хутчэй ісці, бегчы, ехаць) zur Éile ántreiben*;

2. (прыладзіць) ánpassen vt (да чаго-н. D);

падагна́ць до́шку ein Brett ánpassen

плява́ць

1. spúcken vi, vt, spéien* vt;

2. перан. разм. (на каго-н., што-н.) geríng schätzen; pféifen* vi (auf A) (груб.);

яму́ плява́ць на ўсё er pfeift auf álles; ihm ist álles píep¦egál

прабе́гчы

1. dúrchlaufen* vi (s); láufen* vi (s) (цераз што-н. durch A); vorbéilaufen* vi (s), vorüberlaufen* vi (s) (міма чаго-н., паўз каго-н. an D);

2. разм. (вачыма) dúrchsehen* vt, überflíegen* vt

адва́дзіць разм.

1. (адвучыць) ábgewöhnen vt; entwöhnen vt (ад чаго-н. G, von D);

адва́дзіць ад курэ́ння das Ráuchen ábgewöhnen (каго-н. D);

2. (адпудзіць) ábschrecken vt, férnhalten* аддз. vt; ábwimmeln vt (дакучлівых гасцей)

адклі́кнуцца разм.

1. (адказаць) ántworten vi; erwídern vt, sich hören lássen*;

2. (выказаць думку, адносіны) sich äußern (аб кім-н., чым-н. über A);

до́бра [дрэ́нна]

адклі́кнуцца пра каго-н. gut [schlecht] von j-m spréchen*

адпо́мсціць rächen vt; sich rächen, Ráche nehmen* (каму-н. an D); j-m etw. héimzahlen;

адпо́мсціць каму-н.

за каго-н., што-н. sich an j-m für j-n, für etw. (A) rächen

акружы́ць

1. (каго-н., што-н.) umgében* vt, umríngen vt; umfássen vt;

2. вайск. umzíngeln vt, éinkreisen vt, éinkesseln vt;

акружы́ць ро́вам mit éinem Gráben umgében*;

3. (увагай, клопатам і г. д.) umgében* vt