Verbum

уско́кваць, уска́кваць

1. áufspringen* vi (s), áuffahren* vi (s); in die Höhe fáhren*;

уско́кваць з ме́сца vom Platz áufspringen*;

уско́кваць ад спо́лаху vor Schreck áuffahren*;

уско́кваць з ло́жка vom Bett áufspringen*;

2. (куды-н.) hinéinspringen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinspringen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць):

уско́кваць у ваго́н in den Wágen áufspringen*;

уско́кваць на каня́ sich aufs Pferd schwíngen*;

3. разм. (пра больку, гузак і г. д.) sich bílden, síchtbar wérden

душы́цца​^I

1. (задыхацца) erstícken vi (s);

душы́цца ад ка́шлю vor Hústen erstícken; vor láuter Hústen kaum noch Luft bekómmen*;

2. (прагна глытаць) das Éssen hinúnterwürgen;

душы́цца кава́лкам an éinem Bíssen würgen;

3. (мяцца) zerdrückt wérden

асо́бны (áb)gesondert (аддзелены ад іншых); éinzeln (адзіночны, адзінкавы);

асо́бны пако́й Éinzelzimmer n -s, -;

асо́бная кватэ́ра éigene [ábgeschlossene] Wóhnung;

асо́бны ўвахо́д Separáteingang m -(e)s, -gänge;

у ко́жным асо́бным вы́падку ín jédem Éinzelfall, in jédem besónderen [éinzelnen] Fall

надарва́ць

1. (крыху падзерці) ánreißen* vt;

2. перан. (пашкодзіць) sich (D) durch Überánstrengung Scháden hólen; überánstrengen vt;

надарва́ць го́лас séine Stímme überánstrengen;

◊

надарва́ць жыво́т (ад сме́ху) разм. sich den Bauch halten* vor Láchen, sich krank [schief] láchen

хіста́ць

1. scháukeln vt, schwíngen* vt; hín und hér bewegen;

ве́цер хіста́е дрэ́вы der Wind bewégt die Bäume;

2. безас.:

яго́ хіста́е ад сто́мленасці er táumelt [schwankt] vor Müdigkeit;

3. перан. (рабіць няўстойлівым) únsicher [únschlüssig] máchen, verúnsichern vt