Verbum

überlaufen* I vi (s)

1) пераліва́цца (цераз край) (пра вадкасць, колер.)

2) (zu D) перабяга́ць, перахо́дзіць (да каго-н.)

verwíckeln vt

1) заблы́тваць

2) заме́шваць, уця́гваць (у што-н.)

3) ублы́тваць, уме́шваць (каго-н. у якую-н. прыгоду)

vóreingenommen a

1) (gegen A) прадузя́ты (супраць каго-н., чаго-н.)

2) небесстаро́нні, неаб’ектыўны (für A – да чаго-н.)

vórgreifen* vi (j-m in D) апярэ́джваць (каго-н. у чым-н.), прадба́чыць (адкрыццё);

éiner Fráge ~ прадвыраша́ць прадраша́ць [прадвы́значыць] пыта́нне

wécken vt

1) будзі́ць, абуджа́ць;

j-n aus dem Schlaf ~ разбудзі́ць каго́-н.

2) абудзі́ць, вы́клікаць (інтарэс і г.д.)

zúfahren* vi (s)

1) (auf A) пад’язджа́ць (да чаго-н.)

2) (auf j-n) разм. накі́двацца (на каго-н.)

Léhre f -, -n

1) вучэ́нне, тэо́рыя, дактры́на

2) навуча́нне, вучо́ба;

j-n in die ~ gében* адда́ць каго́-н. у вучэ́нне [навуча́нне];

bei j-m in der ~ sein быць у навуча́нні ў каго́-н.

3) перан. уро́к, навуча́нне;

j-m éine ~ ertéilen правучы́ць каго́-н.;

das soll dir éine ~ sein! гэ́та табе́ наву́ка!;

~n aus etw. (D) zíehen* атрыма́ць уро́к з чаго́-н.

4) гл. Lehr

verpflíchten

1. vt

1) (durch A, zu D) абавя́зваць (каго-н., чым-н., да чаго-н.);

ich bin dir zu Dank verpflíchtet я табе́ ве́льмі абавя́заны

2) прыма́ць (на працу) (каго-н.), дамо́віцца (аб рабоце); заключы́ць дагаво́р [умо́ву] (аб працы) (з кім-н.);

j-n als Dólmetscher ~ прыня́ць на пра́цу каго́-н. у я́касці перакла́дчыка

2. ~, sich абавяза́цца;

ich verpflíchte mich für ihn я адка́зваю [руча́юся] за яго́

vórarbeiten

1. vi (j-m in D)

1) апярэ́джваць (каго-н. у чым-н.) [быць пе́ршым] у рабо́це

2) перан. папярэ́джваць, прадухіля́ць (што-н.)

2. vt (D) падрыхтава́ць (за́гадзя) (што-н. для каго-н.)

2) перан. падрыхтава́ць гле́бу (для каго-н., чаго-н.)

3) пака́зваць, як трэ́ба выко́нваць (якія-н. прыёмы)

3. ~, sich

1) ру́хацца напе́рад (пераадольваючы якія-н. перашкоды), прабіра́цца, прабіва́цца

2) вайск. прасо́ўвацца напе́рад перабе́жкамі