Verbum

атума́ніць, атума́ньваць

1. vernébeln vt; mit Nébel überzíehen*;

2. перан. (свядомасць) umnébeln vt, trüben vt; betäuben vt; benébeln vt (алкаголем)

блі́зка​^I прысл.

1. nah, únweit;

2. перан. nah, intím, eng;

блі́зка пазнаёміцца з кім-н. j-n näher kénnenlérnen

бу́фер м.

1. тэх., Dämpfer m -s, -;

2. чыг., тс. перан. Púffer m -s, -;

выко́нваць ро́лю бу́фера als Púffer díenen

затармазі́ць, затармо́жваць

1. (áb)brémsen vt;

2. перан. hémmen vt, hináuszögern vt;

затармазі́ць спра́ву éine Sáche in die Länge zíehen* [hináuszögern]

змро́чнасць ж. Fínsternis f -, -se; Dúnkel n -s, -, Dúnkelheit f -,-en; перан. Düsterkeit f -; Míssmut m -(e)s, Schwérmut f -

змы́чка ж.

1. тэх. Zusámmenfügung f -, -en, Zusámmenfügen n -s;

2. перан. Bündnis n -ses, -se, Zusámmenschluss m -es, -schlüsse

знітава́ць, зніто́ўваць

1. (злучыць) verbínden* vt, beféstigen vt, verschráuben vt (балтамі);

2. перан. (з’яднаць) éinigen vt, verbínden* vt; zusámmenschweißen vt

кабала́ ж.

1. гіст. Hörigkeit f -, Léib¦eigenschaft f -; Sklaveréi [-və-] f - (рабства);

2. перан. (залежнасць) Joch n -(e)s, Knéchtschaft f -

адця́гванне н.

1. разм. (запавольванне) Áufschub m -(e)s, -schübe, Verschléppung f -, Verzögerung f -;

2. перан. Áblenkung f - (напр. увагі)

адыма́цца (паралізавацца) gelähmt [paralysíert] sein; ábsterben* vi (s);

у яго́ язы́к адня́ўся er verlór die Spráche (перан.); séine Zúnge ist gelähmt