Verbum

áufgeben* vt

1) задава́ць (урок)

2) здава́ць (багаж)

3) адмаўля́цца (ад чаго-н.);

das Amt ~ адмо́віцца ад паса́ды;

die Hóffnung ~ стра́ціць надзе́ю

4) спарт. падава́ць (валейбол); шахм. прайгра́ць, здава́ць па́ртыю

betrügen* vt

1) падма́нваць, ашу́кваць;

sich ~ lássen* даць сябе́ падману́ць [ашука́ць]

2) (um A) пазба́віць ашука́нствам (каго-н. чаго-н.);

j-n um zehn Rúbel ~ аблічы́ць каго́-н. на дзе́сяць рублёў

dríngen* vi

1) (s) праніка́ць; дабіра́цца;

das Gerücht ist bis zu mir gedrúngen чу́тка дайшла́ да мяне́

2) (h) насто́йваць (на чым-н.), дамага́цца (чаго-н);

auf Ántwort ~ патрабава́ць адка́зу

krümmen

1. vt крыві́ць, скрыўля́ць, згіна́ць;

kéinen Fínger (für A) ~ па́льцам не паварушы́ць (дзеля каго-н., чаго-н.) (тс. перан.)

2. ~, sich

1) выгіна́цца, ку́рчыцца (ад болю)

2) рабале́пстваваць, нізкапакло́ннічаць

Náchdruck I m -(e)s на́ціск; сі́ла, эне́ргія;

éiner Sáche (D) ~ verléihen*, auf etw. (A) ~ légen надава́ць чаму́-н. асаблі́вае значэ́нне;

mit ~ падкрэ́слена;

etw. mit ~ fórdern энергі́чна патрабава́ць чаго́-н.

schwören* vt, vi

1) кля́сціся, прысяга́ць;

bei séiner Éhre ~ кля́сціся сваі́м го́нарам;

Tréue ~ кля́сціся ў ве́рнасці

2) прысяга́ць, дава́ць прыся́гу

3) (zu D) аб’яўля́ць сябе́ прыхі́льнікам (каго-н., чаго-н.)

úmstellen I

1. vt

1) перастаўля́ць

2) (auf a) перабудо́ўваць, пераключа́ць, пераво́дзіць (завод на вытворчасць іншай прадукцыі)

2. ~, sich (auf A) перабудо́ўвацца, пераключа́цца (на што-н.); прыстасо́ўвацца (да чаго-н.)

versálzen

1) (part II versálzt і versálzen) vt перасалі́ць

2) (part II versálzen) перан. сапсава́ць (радасць), адбі́ць ахво́ту (да чаго-н.); разбуры́ць (планы);

j-m die Súppe ~ насалі́ць каму́-н.