Verbum

hérholen vt прыне́сці, даста́віць (што-н.), прыве́сці (каго-н.);

◊

das ist zu weit hérgeholt ≅ гэ́та прыця́гнута за ву́шы

hínsetzen

1. vt

1) ста́віць, кла́сці, садзі́ць (каго-н.)

2) разм. прызнача́ць (на пасаду)

2. ~, sich сяда́ць, садзі́цца

fixíeren vt

1) устана́ўліваць, фіксава́ць

2) фатагр. зафіксава́ць, замацо́ўваць

3) пі́льна глядзе́ць (на каго-н., на што-н.)

Flucht I f -, -en уцёкі;

die ~ ergréifen* пусці́цца наўцёкі;

j-n in die ~ schlágen* прыму́сіць каго́-н. уцяка́ць

gegenüberstellen аддз. vt (D) проціпастаўля́ць, супрацьстаўля́ць;

j-n j-m ~ рабі́ць во́чную ста́ўку каго́-н. з кім-н.

ábbringen* vt (von D) адгаво́рваць, адця́гваць (ад чаго-н.);

j-n vom Théma ~ адця́гваць каго́-н. ад тэ́мы

Ábfindung f -, -en задавальне́нне (каго-н.), распла́та (з кім-н.); кампенса́цыя, пакрыццё (страт);

~ des Gewíssens здзе́лка з сумле́ннем

ábmelden

1. vt выпі́сваць (каго-н.), здыма́ць з улі́ку, адмацо́ўваць

2. ~, sich паведамля́ць пра свой ад’е́зд; выпі́свацца, адмацо́ўвацца

ábraten* vt, vi (j-m von D) адра́іць (каму-н. што-н.); адгаво́рваць (каго-н. ад чаго-н.)

ángewöhnen

1. vt (D) прывуча́ць (каго-н. да чаго-н.)

2.

sich (D) etw. ~ прызвыча́іцца да чаго́-н.