Verbum

павіса́ць, паві́снуць hängen bléiben* vi (s); herábhängen* vi (s) (звісаць);

◊

павіса́ць у паве́тры schwében vi; перан. тс. únentschieden sein

паддзява́ць

1. (падчапіць) áufgabeln vt;

2. перан. разм. (каго-н.) áufziehen* vt, hänseln vt;

3. разм. (апрануць) únterzíehen* vt

пасла́біць

1. (аслабіць, апусціць) schwächen vt, lóckern vt;

2. перан. (знізіць, аслабіць сілу) míndern vt, verríngern vt, náchlassen* vt

патрыёт м.

1. Patriót m -en, -en;

2. перан.:

ён патрыёт свайго́ го́рада er liebt séine Stadt über álles

пашале́ць

1. an Tóllwut erkránken vi (s), tóllwütig wérden;

2. перан. разм. sich áustoben, sich (D) die Hörner áblaufen*

перагну́ць

1. úmbiegen* vt;

2. перан. übertréiben* vt, überspítzen vt;

◊

перагну́ць па́лку es zu weit tréiben*; den Bógen überspánnen

разлі́цца

1. vergóssen [verschüttet] wérden;

2. (пра раку) über die Úfer tréten*;

3. перан. (разысціся ва ўсе бакі) sich verbréiten

разрадзі́ць

1. (зброю, батарэю і г. д.) entláden* vt;

2. перан. entspánnen vt;

разрадзі́ць атмасфе́ру die Atmosphäre entspánnen [entláden*]

раскі́снуць разм. áufweichen* vi, áufquellen* vi (s) (пра абутак); schlámmig wérden (пра дарогу);

2. перан. (пра чалавека) schlapp wérden

раско́льнік м.

1. гіст. (старавер) Raskólnik m -, -ki, Kírchenspalter m -s, -; Schismátiker m -s, -;

2. перан. Spálter m -s, -