tásten vi

1. vi (nach D) ма́цаць, абма́цваць рука́мі (што-н.)

2) (nach D) шука́ць, абма́цваючы (што-н.)

3) зандзі́раваць гле́бу (у адносінах да чаго-н. – nach D)

4) працава́ць (тэлеграфным ключом)

2. vt датыка́цца рука́мі (да чаго-н.), абма́цваць (што-н.)

3. ~, sich:

sich (in der Dúnkelheit) nach der Tür ~ (у цемнаце́) ма́цаючы шука́ць дзве́ры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

but

[bʌt]

1.

conj.

1) а, а́ле, адна́к

it rained but he went anyway — Быў дождж, а́ле ён усё ро́ўна пайшо́ў

2) хіба́ то́лькі; як не

What can I do but confess — Што я магу́ зрабі́ць, як не прызна́цца

3) што

I don’t doubt but he will come — Я не сумняю́ся, што ён пры́йдзе

2.

prep.

за вы́няткам, апрача́, то́лькі не

all but one — усе́ апрача́ аднаго́

3.

pron.

хто б не

There is no one but knows it — Няма́ ніко́га, хто б ня ве́даў гэ́тага

4.

adv.

то́лькі, усяго́, ня больш як

He saw him but today — Ён ба́чыў яго́ то́лькі сёньня

She is but five years old — Ёй усяго́ пяць гадо́ў

•

- all but

- but for

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

depend

[dɪˈpend]

v.t.

1) (upon) зале́жаць ад чаго́

to depend on the weather — зале́жаць ад надво́р’я

2) (on) здава́цца на каго́-што; давяра́цца, быць пэ́ўным у кім-чым

3) (on) быць на ўтрыма́ньні

4) зьвіса́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

outlaw

[ˈaʊtlɔ]

1.

n.

1) чалаве́к па-за зако́нам; выгна́ньнік -а m., выгна́ньніца f.; уцяка́ч уцекача́ m.

2) разбо́йнік -а m.

2.

v.

1) абвяшча́ць каго́ па-за зако́нам

2) рабі́ць або́ абвяшча́ць што нелега́льным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

perfume

1. [ˈpɜ:rfju:m]

n.

1) духі́ pl., парфу́ма f.

2) прые́мны пах, во́дар -у m., духмя́насьць f.

2. [pərˈfju:m]

v.

1) напаўня́ць во́дарам

2) наду́шваць каго́-што, апы́рскваць духа́мі, чым-н. паху́чым; наду́швацца, апы́рскваць сябе́ духа́мі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зна́чыць​II

1. (абазначаць) bedéuten vt, Bedéutung háben;

што гэ́та зна́чыць? was bedéutet [heißt] das?, was hat das zu bedéuten?, was soll das héißen;

гэ́та нічо́га не зна́чыць das hat nichts zu ságen, das tut nichts zur Sáche;

гэ́та што-н ды зна́чыць! das will schon (et)-was héißen!, das ist schon (et)was!;

2. (мець значэнне, сілу, вагу) wert sein, bedéuten vt, Éinfluss háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прытры́млівацца

1. sich hálten* (за што-н. an A); sich leicht stützen (за што-н. auf A);

прытры́млівацца за парэ́нчы sich am Geländer hálten*, sich leicht auf das Geländer stützen;

2. перан. sich fésthalten* (чаго-н. an A); fésthalten* vi (чаго-н. an D);

прытры́млівацца настаўле́ння sich an die Vórschriften halten*;

прытры́млівацца ду́мкі der (G) Méinung sein, die Méinung vertréten*; an der Méinung fésthalten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

клапаці́цца

1. (турбавацца) sich sórgen, besórgt sein (аб чым-н. um A);

2. (выяўляць клопат) sórgen vi, Sórge trágen* (пра каго-н., што-н. für A); sich kümmern (um A); pflégen vt (даглядаць каго-н., што-н.);

клапаці́цца пра сям’ю für die Famíli¦e sórgen;

клапаці́цца пра гаспада́рку die Wírtschaft besórgen;

3. (старацца, увіхацца) sich bemühen; sich (D) Mühe gében*; sich befléißigen; (старацца з усіх сіл) álles dránsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

махну́ць

1. гл. махаць;

2. разм. (адправіцца, паехаць) sich áufmachen, sich auf den Weg máchen, lósziehen* аддз. vi (s), auf und davón géhen*;

ён махну́ў на по́ўдзень er ist nach dem Süden auf und davón;

3. (кінуцца) springen* vi, sich schwíngen* (цераз што-н. über A);

ён махну́ў це́раз плот er sprang über den Zaun;

◊

махну́ць руко́й на каго-н., на што-н. j-n, etw. áufgeben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

навалі́цца

1. (прыціснуць усім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A); álle Kräfte ánspannen (напружыць усе сілы);

навалі́цца на вёслы sich in die Ríemen légen, aus állen Kräften rúdern;

2. (накінуцца на каго-н., што-н.) sich auf j-n, auf etw. (A) stürzen; über j-n, über etw. (A) hérfallen*;

навалі́цца на е́жу разм. sich auf das Éssen stürzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)