Verbum

тэндэ́нцыя ж.

1. Tendénz f -, -en; Hang m -(e)s, Néigung f -, -en (схільнасць);

2. (напрамак развіцця) Trend m -s, -s, Tendénz f;

мець тэндэ́нцыю да чаго-н. die Tendénz háben (zu + inf); tendíeren vi (zu D); zu etw. (D) néigen

уткну́цца

1. (пранікнуць углыб чаго-н.) in etw. (A) éindringen*;

2. (закапацца галавой, тварам у што-н.) stécken vt, vergráben* vt;

3. (паглыбіцца ў якую-н. справу) sich vertíefen;

дзяўчы́нка ўткну́лася ў кні́гу das Mädchen vertíefte sich in das Buch

выключа́ць

1. (вывесці з чаго-н.) áusschließen* vt;

выключа́ць з ВНУ exmatrikulíeren vt;

2. (спыніць дзеянне праз адключэнне ці выключэнне) áusschalten vt, ábstellen vt; stóppen vt;

выключа́ць ток den Strom ábstellen;

выключа́ць святло́ das Licht áusschalten [áusdrehen];

выключа́ць аўта áuskuppeln vt

гнуць

1. (згінаць) bíegen* vt, béugen vt, krümmen vt;

2. разм. (схіляць) ábzielen vi (да чаго-н. auf A);

я ба́чу, куды́ ён гне ich séhe, woráuf er hínzielt [wo er hínwill];

◊

гнуць спі́ну bis zur Erschöpfung árbeiten;

гнуць сваю́ лі́нію séine Líni¦e dúrchsetzen

перажыва́ць

1. (зазнаць) erlében vt; dúrchmachen vt (што-н. цяжкае);

ён шмат чаго перажы́ў er hat víel(es) erlébt;

ён ця́жка перажы́ў гэ́та er hat es sich schwer zu Hérzen genómmen;

2. (каго-н., што-н.) überlében vt; überdáuern vt

по́ўдзень​^I м. геагр. Süden m -s; Süd m -(e)s;

на по́ўдні im Süden;

на по́ўдзень ge(ge)n Süden, nach Süden; sǘdwärts;

на по́ўдзень ад чаго-н. südlich von (D);

з по́ўдня von Süden(her), aus dem Süden

праплыва́ць, праплы́сці, праплы́ць

1. dúrchschwimmen* vi (h, s) (пад чым-н. únter D); vorbéischwimmen* vi (s) (міма чаго-н. an D); (éine Strécke) schwímmen* vi (s) (пэўную адлегласць);

2. разм. (важна прайсці) vorüberschweben vi (s), vorbéiziehen* vi (s), vorbéigleiten* vi (s)

прыпа́сці

1. sich níederbeugen, sich níederwerfen*, sich zu Bóden wérfen*; sich drücken, sich schmíegen (да чаго-н. an A);

2. (супасці з чым-н.) fállen* vi (s), kómmen* vi (s) (auf A);

3. (выпасці) anhéim fállen*; zutéil wérden (пра шчасце, гонар)

па́сці

1. fállen* vi (s);

па́сці ў баі́ im Kampf fállen*;

2. разм. (маральна) fállen* vi (s), sínken* vi (s);

3. (здохнуць – пра жывёлу) krepíeren vi (s), verénden vi (s);

па́сці ахвя́рай чаго-н. éiner Sáche (D) zum Ópfer fállen*

адмахну́цца

1. (адагнаць) verjágen vt (адмух);

2. разм. (адмо-віцца) sich drücken wóllen (ад чаго-н. vor D, von D); ábwehren vt;

адмахну́цца ад фа́ктаў sich über Tátsachen hinwégsetzen;

3. (рукой у знак нязгоды) ábwinken vi; éine ábweisende Hándbewegung máchen