whip

[hwɪp]

1.

v., whipped or whipt, whipping

2.

v.t.

1) удара́ць; біць; лупцава́ць; сьцёбаць, паганя́ць

to whip a horse on — паганя́ць каня́ пу́гай

2)

а) зрыва́ць, зьдзіра́ць зь сябе́

He whipped off his coat — Ён сарва́ў зь сябе́ плашч

б) схапі́ць, накі́нуць на сябе́

She whipped on her robe — Яна́ накі́нула на сябе́ капо́ту

3) узбуджа́ць, уздыма́ць, падахво́чваць

to whip up some enthusiasm — уздыма́ць энтузія́зм

4) зьбіва́ць (я́йка, сьмята́ну)

5) закіда́ць ву́ду

3.

v.i.

шуга́ць

The thief whipped behind a corner and escaped — Зло́дзей шугану́ў за рог і ўцёк

4.

n.

1) пу́га f., бізу́н -а́ m.

2) сьцёбаньне n. (пу́гай, бізуно́м)

3) кіраўні́к парля́мэнцкай фра́кцыі

4) фурма́н -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bezéigen

1. vt высок. пака́зваць, выяўля́ць, выка́зваць;

Éhre ~ зрабі́ць го́нар;

Fréude ~ ра́давацца, це́шыцца

2. ~, sich паказа́ць сябе́ (якім-н.);

sich tápfer ~ паказа́ць сябе́ храбрацо́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blóßstellen аддз.

1. vt выкрыва́ць; кампраметава́ць

2. ~, sich

1) асарамаці́цца, асаро́міцца

2):

sich der Gefáhr ~ падвярга́ць сябе́ небяспе́цы;

sich dem Gelächter ~ зрабі́ць сябе́ пасме́шышчам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Häus¦chen n -s, - ха́тка, дамо́к;

aus dem ~ sein не па́мятаць сябе́ (ад абурэння);

j-n aus dem ~ bríngen* разм. вы́весці каго́-н. з сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

himself

[hɪmˈself]

pron.

1) (emph.) сам

He himself did it — Ён сам гэ́та зрабі́ў

2) (refl.) сябе́, -ся, сабе́

He hurt himself — Ён вы́цяўся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узвінці́ць разм.:

узвінці́ць цэ́ны die Préise hóchschrauben, die Préise in die Höhe schráuben [tréiben*];

узвінці́ць сябе́ séine Nérven áufpeitschen; sich errégen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замардава́ць

1. (знясіліць) erschöpfen vt, entkräften vt; zermürben vt;

замардава́ць сябе́ (працай) sich ábarbeiten;

2. (замучыць да смерці) zu Tóde quälen [fóltern]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расхадзі́цца

1. (адчуць сябе лепш, размяўшыся ў хадзе) sich warm láufen*;

2. разм. (раззлавацца) in Zorn [Wut, Raseréi] geráten*; áufbrausen vt (s, h)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

само́ гл. caм;

◊

гэ́та гаво́рыць само́ за сябе́ das spricht für sich selbst;

само́ сабо́й зразуме́ла es verstéht sich von selbst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кара́ць stráfen vt, bestráfen vt;

ён сам сябе́ пакара́ў er hat sich selbst bestráft, er hat sich ins éigene Fleisch geschnítten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)