Verbum

beráuben vt

1) абрабава́ць, абабра́ць

2) (G) пазбаўля́ць (чаго-н.);

j-n der Éhre ~ абнясла́віць каго́-н.

dénken*

1. vt, vi (an A) ду́маць (пра каго-н.); мы́сліць; меркава́ць

2. ~, sich (D) уяўля́ць сабе́

éindrängen

1. vt уці́скваць

2. ~, sich:

sich in j-s Vertráuen ~ ула́зіць да каго́-н. у даве́р

éindringen* vi (s)

1) праніка́ць, урыва́цца

2) уніка́ць, увахо́дзіць

3) (auf A) напіра́ць, насяда́ць (на каго-н.)

éinlogieren [-ʒi:-]

1. vt

1) пасялі́ць у кватэ́ры

2. ~, sich (bei D) пасялі́цца (на кватэ́ры) (у каго-н.)

éinschmeicheln, sich:

sich bei j-m ~ ліслі́васцю дамагчы́ся (чыёй-н.) прыхі́льнасці, уле́зці ў даве́р (да каго-н.)

éinstürmen vi (auf A) нахлы́нуць (пра ўражанні);

auf j-n ~ накі́нуцца на каго́-н. (з просьбамі, пытаннямі)

entlásten vt (G, von D)

1) разгружа́ць; вызваля́ць (ад чаго-н.)

2) зніма́ць (віну з каго-н.)

erfrágen vt распы́тваць, даве́двацца (пра каго-н., што-н.);

nicht zu ~ адраса́т невядо́мы (подпіс на паштовым адпраўленні)

fungíeren vi

1) дзе́йнічаць, функцыяні́раваць

2) (als N) выко́нваць абавя́зкі (каго-н.);

als Diréktor ~ выко́нваць абавя́зкі дырэ́ктара