Verbum

ángewiesen:

~ sein (auf A) быць вы́мушаным абыхо́дзіцца (чым-н.); быць зале́жным (ад каго-н., чаго-н.);

auf sich selbst ~ sein быць пакі́нутым на само́га сябе́

Ánteil m -(e)s, -e

1) ча́стка, до́ля, пай; удзе́л

2) спачува́нне;

~ néhmen* (an D) выяўля́ць ціка́васць (да чаго-н.); браць удзе́л (у чым-н.)

áuffordern vt (zu D)

1) запраша́ць; закліка́ць (да чаго-н.)

2) выкліка́ць (на што-н.);

zur Rúhe ~ закліка́ць да спако́ю;

zum Tanz ~ запраша́ць на та́нец

áusmünzen vt

1) вырабля́ць мане́ты (з золата і г.д.)

2) атры́мліваць вы́гаду (з чаго-н.);

etw. für séine Zwécke ~ выкарысто́ўваць што-н. у сваі́х мэ́тах

Exémpel n -s, -

1) пры́клад

2) матэм. зада́ча;

ein ~ líefern служы́ць пры́кладам;

zum ~ да пры́кладу, напры́клад;

ein ~ an (D) néhmen* браць пры́клад з чаго́-н.

Gewínn m -(e)s, -e

1) вы́йгрыш, прыбы́так;

~ ábwerfen* [ábführen] дава́ць прыбы́так, быць рэнта́бельным

2) тэх. здабы́ча;

~ aus etw. (D) zíehen* атры́мліваць кары́сць (з чаго-н.)

heréin=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) рух унутр у напрамку да таго, хто гаворыць: heréinkommen* захо́дзіць

2) падзенне, абвал чаго-н.: heréinbrechen* абвалі́цца, абру́шыцца

Rücktritt m -(e)s, -e

1) адста́ўка;

den ~ ántreten* пада́ць у адста́ўку

2) (von D) адмаўле́нне (ад чаго-н.);

~ von éinem Vertrág (аднабако́вае) анулява́нне дагаво́ра

Schein II m -s, -e

1) пасве́дчанне

2) грашо́вы знак, банкно́та, купю́ра

3) распі́ска;

ein ~ über den Empfáng (von D) распі́ска ў атрыма́нні (чаго-н.)

versíchern

1. vt

1) (G) запэўніваць, упэўніваць (у чым-н.)

2) (gegen A) страхава́ць (ад чаго-н.)

2. ~, sich

1) застрахава́цца

2) забяспе́чыць сабе́ падтры́мку