Verbum

beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

ántasten vt

1) датыка́цца, дакрана́цца (да чаго-н.); абма́цваць

2) перан. закрана́ць (гонар і г.д.)

3) перан. паруша́ць;

◊

éinen gúten Námen ~ запля́міць до́брае імя́

mäkeln (an D) vi

1) прыдзіра́цца, чапля́цца (да чаго-н.); перабіра́ць, капры́зіць

2) (um A) разм. таргава́цца;

an állem ~ прыдзіра́цца да ўсяго́, га́ньбіць усё

müde a сто́млены, змо́раны, знямо́жаны;

sich ~ láufen* набе́гацца, змары́цца ад бегані́ны;

éiner Sáche ~ wérden змары́цца [стамі́цца] ад чаго́-н.;

~ wérden замары́цца, стамі́цца;

~ máchen стамі́ць, змары́ць

ábgrasen vt

1) аб’яда́ць (траву на лузе)

2) скасі́ць траву́ (на лузе)

3) разм. (nach D) абшука́ць (якую-н. мясцовасць у пошуках чаго-н.)

gelüsten:

es gelüstet ihn (nach D) ён ве́льмі жада́е (чаго-н.);

er tut, was ihn gelüstet ён ро́біць усё, што яму́ ў галаву́ ўзбрыдзе́

Gepflógenheit f -, -en звы́чай, звы́чка, трады́цыя;

mit der ~ bréchen* пару́шыць трады́цыю;

entgégen der sónstigen ~ насу́перак устано́ўленаму пара́дку;

von der ~ ábgehen* спыні́ць пра́ктыку чаго́-н.

préssen vt

1.

1) тэх. прасава́ць

2) выціска́ць (сок)

3) уціска́ць, сціска́ць

4) прымуша́ць

2. ~, sich (an A) прыціска́цца (да каго-н., чаго-н.)

verzwéifeln vi (h, s) (an D) тра́ціць надзе́ю (на што-н.), быць у ро́спачы [адча́і] (ад чаго-н.); глыбо́ка расчаро́ўвацца (у кім-н., чым-н.)

vorbéigehen* vi (s)

1) (an D) прахо́дзіць мі́ма (каго-н., чаго-н.), праміна́ць; (bei D) зазірну́ць [зайсці́, загляну́ць] (да каго-н.)

3) прахо́дзіць, міна́ць (пра небяспеку)