Verbum

bei=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) набліжэнне, далучэнне да каго-н., да чаго-н.: béitreten* далуча́цца

2) блізкасць, сумеснасць béiwohnen прысу́тнічаць i г.д.

beschützen vt (vor D, gegen A)

1) абараня́ць, аберага́ць, барані́ць (ад каго-н., ад чаго-н.)

2) апекава́цца (над кім-н., над чым-н.)

fíngern

1. vi перабіра́ць па́льцамі

2. vt

1) датыка́цца па́льцамі (да чаго-н.)

2) разм. ула́дзіць, абла́дзіць;

wir wérden die Sáche ~ мы гэ́та ўла́дзім [абла́дзім]

gelüsten:

es gelüstet ihn (nach D) ён ве́льмі жада́е (чаго-н.);

er tut, was ihn gelüstet ён ро́біць усё, што яму́ ў галаву́ ўзбрыдзе́

Gepflógenheit f -, -en звы́чай, звы́чка, трады́цыя;

mit der ~ bréchen* пару́шыць трады́цыю;

entgégen der sónstigen ~ насу́перак устано́ўленаму пара́дку;

von der ~ ábgehen* спыні́ць пра́ктыку чаго́-н.

mäkeln (an D) vi

1) прыдзіра́цца, чапля́цца (да чаго-н.); перабіра́ць, капры́зіць

2) (um A) разм. таргава́цца;

an állem ~ прыдзіра́цца да ўсяго́, га́ньбіць усё

müde a сто́млены, змо́раны, знямо́жаны;

sich ~ láufen* набе́гацца, змары́цца ад бегані́ны;

éiner Sáche ~ wérden змары́цца [стамі́цца] ад чаго́-н.;

~ wérden замары́цца, стамі́цца;

~ máchen стамі́ць, змары́ць

préssen vt

1.

1) тэх. прасава́ць

2) выціска́ць (сок)

3) уціска́ць, сціска́ць

4) прымуша́ць

2. ~, sich (an A) прыціска́цца (да каго-н., чаго-н.)

verzwéifeln vi (h, s) (an D) тра́ціць надзе́ю (на што-н.), быць у ро́спачы [адча́і] (ад чаго-н.); глыбо́ка расчаро́ўвацца (у кім-н., чым-н.)

vorbéigehen* vi (s)

1) (an D) прахо́дзіць мі́ма (каго-н., чаго-н.), праміна́ць; (bei D) зазірну́ць [зайсці́, загляну́ць] (да каго-н.)

3) прахо́дзіць, міна́ць (пра небяспеку)