Verbum

адле́жвацца

1. гл. адлежацца;

2. перан. (ухіляцца ад працы і г. д.) sich drücken vor [von] (D) (разм.)

кату́рхаць разм.

1. zúpfen vt, záusen vt;

2. перан. (узбуджаць, актывізаваць) belästigen vt, nicht in Rúhe lássen*

крышталёвы

1. (празрысты) kristállklar, kristállen;

2. (выраблены з крышталю) Kristáll-, kristállen;

3. перан. (нявінны, бязгрэшны) rein, fléckenlos

лаві́цца (пра рыбу) ánbeißen* vi (тс. перан.);

◊

лаві́ ры́бку, як ло́віцца ́≅ trínke, wenn du am Brúnnen bist

легкава́жны

1. leicht;

2. перан. (легкадумны) únwesentlich, geríngfügig; óberflächlich (пявярхоўны);

легкава́жны аргуме́нт ein nicht ernst zúnehmendes Argumént

мякчэ́й прысл., мякчэ́йшы (выш. ст. да мякка, мяккі)

1. wéicher;

2. перан. sánfter, wéicher; náchgiebiger (пра характар)

награва́ць

1. (er)wärmen vt, erhítzen vt;

2. разм. перан. betrügen* vt, hintergéhen* неаддз. vt, ánführen vt

ву́да ж. Ángel f -, -n; Ángelrute f -, -n (вудзільна);

◊

тра́піць на ву́ду sich fángen lássen*; auf den Leim gehen*;

закі́нуць ву́ду перан. die Fühler áusstrecken, auf den Busch klópfen;

злаві́ць на ву́ду ángeln vt; перан. überlísten vt, betrügen* vt

скава́ць

1. (злучыць коўкай) zusámmenschmieden vt, kétten vt, schmíeden vt (з чым-н. an A);

2. (надзець аковы) fésseln vt (каго-н. A); перан. bínden* vt, hémmen vt;

скава́ць праці́ўніка вайск. den Gégner bínden*;

3. перан. (замарозіць) mit Eis bedécken