Verbum

слу́хацца

1. gehórchen vi (каго-н. D), hören vi (auf A);

слу́хацца чыёй-н. пара́ды j-s Rat befólgen;

2. юрыд.:

спра́ва слу́хаецца die Ángelegenheit steht zur Verhándlung

уберагчы́ bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D); behüten vt (захаваць); rétten vt, in Sícherheit bríngen* (выратаваць);

уберагчы́ дзіця́ ад прасту́ды das Kind vor Erkältung schützen

усхвалява́ць

1. in Wéllenbewegung versétzen (напр. ваду);

2. (каго-н.) áufregen vt, errégen vt; in Áufregung versétzen; aus der Fássung bríngen* (вывесці з сябе); be¦únruhigen vt (занепакоіць, патрывожыць)

чхаць, чхнуць

1. níesen vi;

2. перан. разм. груб. (на каго-н., што-н.) nicht beáchten, sich hinwégsetzen (über A);

◊

мне чхаць на яго́ ich pféife auf ihn

запыта́нне н.

1. (пытанне) Fráge f -, -n;

2. (афіцыйны дакумент) Ánfrage f -, -n (да каго-н. an A); Ántrag m -(e)s, -träge; Interpellatión f -, -en (у парламенце)

змякча́цца, змякчы́цца

1. weich wérden;

2. перан. sich míldern, náchlassen* vi; ábflauen vi;

маро́з змякчы́ўся der Frost ließ nach;

3. (пра каго-н.) sich erwéichen lássen*; náchgeben* vi

інтэрв’ю н. Ínterview [-vju:] n -s, -s;

эксклюзі́ўнае інтэрв’ю Exklusívinterview n;

даць каму-н. інтэрв’ю j-m ein Interview gében*;

узя́ць у каго-н. інтэрв’ю j-n interviewen [-´vju:ən] vt

напле́сці

1. (у вялікай колькасці) (in gróßer Ménge) fléchten* vt, klöppeln vt;

2. разм. (наплесці немаведама чаго) Únsinn zusámmenreden, Únsinn schwátzen;

напле́сці на каго-н. j-n verléumden

пагляда́ць, пагля́дваць

1. (на каго-н., на што-н.) (von Zeit zu Zeit) ánsehen* vt [hínsehen* vi];

2. (за кім-н., за чым-н.) beáufsichtigen vt, überwáchen vt

падсе́сці (да каго-н.) sich zu j-m näher sétzen, sich nében j-n sétzen, sich zu j-m sétzen; zústeigen* vi (s) (у цягнік і г. д.)