Verbum

heránmachen, sich (an A)

1) бра́цца (за працу)

2) разм. чапля́цца (да каго-н. з заляцаннем)

herántreten* vi (s)

1) падыхо́дзіць

2) (an a) бра́цца (за што-н.), звярта́цца (да каго-н.)

hérmachen, sich (über A) бра́цца (за што-н.);

sich über j-n ~ напада́ць на каго́-н.

híngehören vi (D)

1) нале́жаць, адно́сіцца (да каго-н., да чаго-н.)

2) быць да ме́сца

hóchleben vi:

j-n ~ lássen* гавары́ць [падыма́ць] тост у го́нар (каго-н.);

es lébe hoch…! няха́й жыве́…!

Máßregel f -, -n мерапрые́мства, распараджэ́нне;

~n gégen j-n tréffen* [ergréifen*] прыма́ць ме́ры супро́ць каго́-н.

gewógen

1. part II ад wíegen*

2. a:

j-m ~ sein до́бра ста́віцца да каго́-н.

Groll m -(e)s злосць, непрыя́знасць;

éinen ~ gégen j-n hégen адчува́ць [мець] зло́бу на каго́-н.

schäkern vi жартава́ць;

mit j-m ~ заляца́цца (да каго-н.), рабі́ць залёты, фліртава́ць (з кім-н.)

Schnáke II f -, -n жарт;

j-m éine ~ vórmachen разыгра́ць каго́-н.; пажартава́ць над кім-н.