Verbum

híngehören vi (D)

1) нале́жаць, адно́сіцца (да каго-н., да чаго-н.)

2) быць да ме́сца

hóchleben vi:

j-n ~ lássen* гавары́ць [падыма́ць] тост у го́нар (каго-н.);

es lébe hoch…! няха́й жыве́…!

Jénseits n - рэл. той свет;

j-n ins ~ befördern [schícken] разм. адпра́віць каго́-н. на той свет

Kíttchen n -s, - разм. турма́, астро́г;

j-n ins ~ spérren [bríngen*] пасадзі́ць каго́-н. у турму́ [у катала́жку]

künsteln

1. vt выдава́ць сябе́ (за каго-н.), прыкі́двацца;

Fréude ~ прыкі́двацца ўзра́даваным

2. vi мудрава́ць, мудраге́ліць

Máßregel f -, -n мерапрые́мства, распараджэ́нне;

~n gégen j-n tréffen* [ergréifen*] прыма́ць ме́ры супро́ць каго́-н.

náchweinen vi (D) пла́каць (аб кім-н., аб чым-н.), апла́кваць, шкадава́ць (каго-н., што-н.)

Órkus m міф. пе́кла, апраме́тная;

j-n zum ~ hin ábsenden* адпра́віць каго́-н. на той свет

schäkern vi жартава́ць;

mit j-m ~ заляца́цца (да каго-н.), рабі́ць залёты, фліртава́ць (з кім-н.)

Schnáke II f -, -n жарт;

j-m éine ~ vórmachen разыгра́ць каго́-н.; пажартава́ць над кім-н.