Verbum

нала́дзіцца

1. in Gang [Órdnung] kómmen*, ánlaufen* vi;

рабо́та нія́к не нала́дзіцца die Árbeit will nicht recht ánlaufen*:

2. (прыладзіцца рабіць што-н.) sich gut éinrichten, sich régeln

нарасхва́т прысл. разм.:

тава́р раскупля́ўся нарасхва́т die Wáre fand réißenden Ábsatz, die Wáre ging weg wie wárme Sémmeln;

браць што-н. нарасхва́т sich um etw. (A) réißen*

разгле́дзець

1. (заўважыць) erkénnen* vt; unterschéiden* vt (распазнаць);

2. (абмеркаваць) prüfen vt; erörtern vt; Betráchtungen ánstellen (што-н. über A) (абдумаць);

разгле́дзець спра́ву юрыд. éine Sáche verhándeln

раздзялі́ць, раздзяля́ць

1. téilen vt; vertéilen vt, zertéilen vt, éinteilen vt;

раздзялі́ць на ро́ўныя ча́сткі gléichmäßig vertéilen [éin teilen, áufteilen];

2. (зведаць што-н разам з кім-н.) téilen vt

разду́мацца, разду́мвацца

1. (абдумаць шмат што) überlégen vt; náchdenken* vt;

2. (змяніць думку) sich (D) etw. ánders überlégen, séine Ánsicht ändern, sich éines ánd(e)ren besínnen*

пачу́цца

1. (стаць чутным) erschállen* vi (s); vernéhmbar [laut] wérden;

2. (здацца каму-н.) schéinen* vi (s), vórkommen* vi (s);

мне пачу́лася, што … mir schíen es, als ob [dass] …

пашко́дзіць

1. (што-н.) beschädigen vt; verlétzen vt (параніць);

пашко́дзіць сабе́ нагу́ sich (D) das Bein verlétzen;

2. (каму-н., чаму-н.) scháden vi, Scháden zúfügen [ánrichten] (D)

прабе́гаць разм.

1. (éine Zéitlang) (herúm)láufen* vi (s);

прабе́гаць уве́сь дзень den gánzen Tag hindúrch láufen* [umhérlaufen*];

2. (прапусціць што-н.) wégen víeler Lauferéien etw. versäumen

бага́ты

1. (каштоўны, раскошны) reich, hérrlich, práchtvoll;

2.:

бага́ты на што-н. reich (an D);

◊

чым бага́ты, тым і ра́ды was ich hab, das geb ich gern

купі́ць

1. káufen vt, ánkaufen vt;

2. (падкупіць) káufen vt, bestéchen* vt;

◊

за што купі́ў, за то́е прадаю́ ≅ ich erzähle es so, wie ich es gehört habe