Verbum

заяда́цца

1. разм. (з кім-н.) (héftig) aneinánder geráten*, sich in die Háare geráten*;

2. (у што) stécken bléiben* vi (s), féstsitzen* аддз. vi, sich féstsetzen аддз.

маўча́нне н. Schwéigen n -s, Stíllschweigen n-s;

абысці́ маўча́ннем што-н. etw. stíllschweigend [mit Schwéigen] übergéhen*;

пару́шыць маўча́нне das Schwéigen bréchen*;

◊

маўча́нне – знак зго́ды ́≅ wer schweigt, stimmt zu

му́сіць

1. (быць абавязаным зрабіць што-н.) müssen*, sóllen*;

ты му́сіш гэ́та вы́канаць du musst das erfüllen;

2. у знач. пабочн. сл. (мабыць, напэўна) vielléicht; ánschéinend; wahrschéinlich

пачу́цца

1. (стаць чутным) erschállen* vi (s); vernéhmbar [laut] wérden;

2. (здацца каму-н.) schéinen* vi (s), vórkommen* vi (s);

мне пачу́лася, што … mir schíen es, als ob [dass] …

пашко́дзіць

1. (што-н.) beschädigen vt; verlétzen vt (параніць);

пашко́дзіць сабе́ нагу́ sich (D) das Bein verlétzen;

2. (каму-н., чаму-н.) scháden vi, Scháden zúfügen [ánrichten] (D)

прабе́гаць разм.

1. (éine Zéitlang) (herúm)láufen* vi (s);

прабе́гаць уве́сь дзень den gánzen Tag hindúrch láufen* [umhérlaufen*];

2. (прапусціць што-н.) wégen víeler Lauferéien etw. versäumen

разгле́дзець

1. (заўважыць) erkénnen* vt; unterschéiden* vt (распазнаць);

2. (абмеркаваць) prüfen vt; erörtern vt; Betráchtungen ánstellen (што-н. über A) (абдумаць);

разгле́дзець спра́ву юрыд. éine Sáche verhándeln

раздзялі́ць, раздзяля́ць

1. téilen vt; vertéilen vt, zertéilen vt, éinteilen vt;

раздзялі́ць на ро́ўныя ча́сткі gléichmäßig vertéilen [éin teilen, áufteilen];

2. (зведаць што-н разам з кім-н.) téilen vt

разду́мацца, разду́мвацца

1. (абдумаць шмат што) überlégen vt; náchdenken* vt;

2. (змяніць думку) sich (D) etw. ánders überlégen, séine Ánsicht ändern, sich éines ánd(e)ren besínnen*

то́ргаць

1. zúpfen vt; rücken vt (рухаць); zíehen* vi (за што-н. an D);

2. (пра боль):

у мяне́ то́ргае па́лец ich habe ein Réißen im Fínger