Verbum

áusspannen

1. vt

1) расця́гваць

2) разм. адбіва́ць (у каго-н.)

3) выпрага́ць

2. vi адпачыва́ць

Bürde f -, -n цяжа́р, но́ша;

j-m éine ~ áufladen* [áuferlegen] узва́льваць на каго́-н. яку́ю-н. абу́зу [кло́пат]

Éinhalt m -s;

éiner Sáche (D) ~ gebíeten* спыні́ць што-н.;

j-m ~ gebíeten спыні́ць [асадзі́ць] каго́-н.

empórragen vi (s)

1) (über A) вы́сіцца, узвыша́цца (над чым-н.)

2) перасяга́ць, перавыша́ць (каго-н.)

gewógen

1. part II ад wíegen*

2. a:

j-m ~ sein до́бра ста́віцца да каго́-н.

Groll m -(e)s злосць, непрыя́знасць;

éinen ~ gégen j-n hégen адчува́ць [мець] зло́бу на каго́-н.

herángehen* vi

1) падыхо́дзіць, набліжа́цца (да чаго-н., каго-н.)

2) бра́цца (за што-н.), пачына́ць

heránmachen, sich (an A)

1) бра́цца (за працу)

2) разм. чапля́цца (да каго-н. з заляцаннем)

herántreten* vi (s)

1) падыхо́дзіць

2) (an a) бра́цца (за што-н.), звярта́цца (да каго-н.)

hérmachen, sich (über A) бра́цца (за што-н.);

sich über j-n ~ напада́ць на каго́-н.