Verbum

éinpacken

1. vt пакава́ць, упако́ўваць, уладкава́ць;

du kannst ~! ідзі́ [выбіра́йся] прэч!;

wir können ~ разм. нам тут рабіць няма́ чаго́

2. ~, sich заху́твацца, уху́твацца

Übermaß n -es, -e (von, an D) лі́шак (чаго-н.);

álles im ~ háben мець усяго́ ўдо́сталь;

zum ~ des Glücks для паўнаты́ шча́сця

verbítten* vt:

sich (D) etw. ~ пярэ́чыць, пратэстава́ць су́праць чаго́-н.;

ich verbítte mir díesen Ton прашу́ не размаўля́ць са мной такі́м то́нам

Vermíttlung, Vermíttelung f -, -en

1) пасрэ́дніцтва, садзе́йнічанне;

durch ~ дзя́куючы садзе́йнічанню [пасрэ́дніцтву]

2) перада́ча (вопыту, ведаў); давядзе́нне да свядо́масці (значэння чаго-н.)

3) камута́тар

vórfahren* vi (s)

1) (vor A) пад’язджа́ць (да чаго-н.)

2) (bei D) заязджа́ць (да каго-н.)

3) (D) е́хаць напе́радзе; абганя́ць

Sums m -es разм.

1) зу́мканне

2) пусты́я размо́вы, балбатня́, лухта́;

(éinen) gróßen ~ máchen (um A) падня́ць шум (з-за чаго-н.)

bángen

1. vi бая́цца; непако́іцца;

es bangt mir (vor D) я баю́ся (чаго-н.)

2. ~, sich (nach D) тужы́ць (па кім-н.)

=bar суфікс прыметнікаў, указвае на:

1) наяўнасць чаго-н.: frúchtbar урадлі́вы

2) прыдатнасць, магчымасць выкарыстання з пэўнай мэтай: éssbar ядо́мы i г.д.