Verbum

умацава́ць, умацо́ўваць

1. (прымацаваць) beféstigen vt (да чаго-н. an A), féstmachen аддз. vt;

2. (здароўе) stärken vt, kräftigen vt;

3. перан. (дружбу, уладу) féstigen vt;

4. (замацаваць) konsolidíeren vt;

5. вайск. beféstigen vt

перайма́цца разм. гл. перажываць

1.перайма́ць

1. (перахапіць) ábfangen* vt;

2. (імітаваць) náchahmen (каму-н. A або D);

3. (засвойваць) sich (D) áneignen; sich (D) ángewöhnen (прывучыцца да чаго-н., уцягнуцца ў што-н.)

прабе́гчы

1. dúrchlaufen* vi (s); láufen* vi (s) (цераз што-н. durch A); vorbéilaufen* vi (s), vorüberlaufen* vi (s) (міма чаго-н., паўз каго-н. an D);

2. разм. (вачыма) dúrchsehen* vt, überflíegen* vt

разгру́зка ж.

1. камерц. Áusladung f -, -en; Áusladen n -s, Entláden n -s; Löschen n -s (судна);

ажыццяўля́ць разгру́зку Áusladung léisten;

спыня́ць разгру́зку Áusladung éinstellen;

2. (вызваленне ад чаго-н.) Entlástung f -, Enthébung f -

падста́ва ж. Bewéggrund m -es, -gründe; Ánlass m -es, -lässe; Úrsache f -, -n;

без усяля́кай падста́вы óhne jéden Ánlass;

дава́ць падста́ву Ánlass gében*;

няма́ падста́вы es gibt kéinen Grund (для чаго-н. für A)

асла́біць

1. (пазбавіць сілы) schwächen vt, entkräften vt; erschöpfen vt;

2. (дысцыпліну, увагу і г. д.) ábschwächen vt, míldern vt, vermíndern vt;

3. (паменшыць сілу чаго-н.) schwächen vt, herábsetzen vt; náchlassen* vt (спружыну)

абкруці́ць, абкру́чваць

1. (абвіць, абматаць) umwíckeln vt (чым-н. mit D), umwínden* vt, éinwickeln vt;

2. (вакол чаго-н.) wíckeln vt, schlíngen* vt (um A);

3. разм. (абхітрыць) überlísten vt, beschúmmeln vt, áustricksen vt

адва́дзіць разм.

1. (адвучыць) ábgewöhnen vt; entwöhnen vt (ад чаго-н. G, von D);

адва́дзіць ад курэ́ння das Ráuchen ábgewöhnen (каго-н. D);

2. (адпудзіць) ábschrecken vt, férnhalten* аддз. vt; ábwimmeln vt (дакучлівых гасцей)

заахво́ціць (каго-н.) j-m Lust máchen (да чаго-н. auf etw. A), j-m Appetít máchen (auf etw. A); mítreißen* vt; áufmuntern vt, ermúntern vt; ánreizen vt, stimulíeren vt; ánsporten vt (прыспешваць, падганяць)

забяспе́чваць, забяспе́чыць

1. (даць сродкі) versórgen vt, verséhen* vt (чым-н. mit D);

2. (гарантаваць) sícherstellen аддз. vt; síchern vt (ад чаго-н. vor D); gewährleisten неаддз. vt, garantíeren vt;

3. (матэрыяльна) versórgen vt