Verbum

béilegen vt

1) (D) прыклада́ць (да чаго-н.)

2) ула́джваць (спрэчку);

éine Ángelegenheit ~ улаго́дзіць спра́ву

3) прыпі́сваць (каму-н. што-н.)

béipflichten vi (j-m in D) згаджа́цца (з кім-н. адносна чаго-н.);

ich pflíchte Íhnen bei я зго́дзен з Ва́мі

beréiten I

1. vt

1) падрыхто́ўваць, рыхтава́ць

2) гатава́ць (страву)

3) прычыня́ць; учыня́ць

2. ~, sich (zu D) рыхтава́цца (да чаго-н.)

Náchsicht f - пабла́жлівасць, пабла́жка, дарава́нне, вызвале́нне (ад чаго-н.);

mit j-m ~ üben быць пабла́жлівым да каго́-н., патура́ць каму́-н.

ábstehen* vi (h, s)

1) быць на адле́гласці

2) тырча́ць (пра вушы)

3) адсто́йвацца (пра вадкасць)

4) адмаўля́цца (ад чаго-н.)

geféit a няўра́злівы; непаража́льны; непрысту́пны;

gégen etw. (A) ~ sein быць гарантава́ным ад чаго́-н.;

gégen Kránkheit ~ sein быць неўспрыма́льным да хваро́бы

gesínnt a (gegen A) схі́льны, прыхі́льны (да чаго-н.); настро́ены;

wie ist er ~? які́я яго́ по́гляды [перакана́нні]?;

gut ~ добранаме́рны, з до́брымі наме́рамі

reserviert [-vi:rt]

1. a стры́маны

2. adv стры́мана;

sich ~ verhálten* быць стры́маным; хо́ладна ста́віцца (zu, gegenüber D – да каго-н., чаго-н.)

Rückzieher m -s

1) адмо́ва, адрачэ́нне ад чаго́-н., адыхо́д;

éinen ~ máchen адступа́цца, падава́цца наза́д, адрака́цца

2) уда́р праз сябе́ (футбол)

schréiten* vi (s)

1) кро́чыць, ісці́, шыбава́ць;

vórwärts ~ ісці́ напе́рад

2) (zu D) бра́цца (за што-н.), прыступі́ць (да чаго-н.)