Verbum

strótzen vi (von D) по́ўніцца (чым-н.); быць по́ўным (чаго-н.); кішэ́ць (чым-н.);

er strotzt von Kraft ён по́ўны сіл

Trieb I m -(e)s, -e (zu D) схі́льнасць, ця́га (да чаго-н.)

2) тэх. перада́ча, перада́тачны механі́зм

3) парыў, натхне́нне

behüten vt (vor D) зберага́ць, барані́ць, засцерага́ць (ад каго-н., чаго-н.);

ein Gehéimnis ~ захо́ўваць та́йну;

behüte! ні ў я́кім ра́зе!

béilegen vt

1) (D) прыклада́ць (да чаго-н.)

2) ула́джваць (спрэчку);

éine Ángelegenheit ~ улаго́дзіць спра́ву

3) прыпі́сваць (каму-н. што-н.)

béipflichten vi (j-m in D) згаджа́цца (з кім-н. адносна чаго-н.);

ich pflíchte Íhnen bei я зго́дзен з Ва́мі

beréiten I

1. vt

1) падрыхто́ўваць, рыхтава́ць

2) гатава́ць (страву)

3) прычыня́ць; учыня́ць

2. ~, sich (zu D) рыхтава́цца (да чаго-н.)

Náchsicht f - пабла́жлівасць, пабла́жка, дарава́нне, вызвале́нне (ад чаго-н.);

mit j-m ~ üben быць пабла́жлівым да каго́-н., патура́ць каму́-н.

schréiten* vi (s)

1) кро́чыць, ісці́, шыбава́ць;

vórwärts ~ ісці́ напе́рад

2) (zu D) бра́цца (за што-н.), прыступі́ць (да чаго-н.)

féstmachen аддз. vt

1) прывя́зваць; прымацо́ўваць (an D – да чаго-н.)

2) узгадня́ць, вызнача́ць

3) зала́дзіць, заштукава́ць

4) разм. затры́мліваць, арышто́ўваць

geféit a няўра́злівы; непаража́льны; непрысту́пны;

gégen etw. (A) ~ sein быць гарантава́ным ад чаго́-н.;

gégen Kránkheit ~ sein быць неўспрыма́льным да хваро́бы