Verbum

адштурхну́ць

1. (штурхнуць ад сябе) wégstoßen* vt, zurückstoßen* vt;

2. перан. (аддаліць ад сябе) ábstoßen* vt

ако́вы мн., тс. перан. Kétten pl, Fésseln pl; Bánde pl (высок.);

скінуць ако́вы die Kétten ábschütteln [ábstreifen]

даскака́цца разм. (давесці сябе да непрыемных вынікаў) перан. durch léichtsinniges Benéhmen in éine míssliche Láge geráten*

джа́ліць

1. (раніць) stéchen* vt, béißen* vt;

2. перан.: éinen Stich versétzen; empfíndlich kränken, verlétzen vt

дыплама́т м.

1. Diplomát m -en, -en;

2. перан. diplomátischer [im Úmgang gewándter] Mensch;

3. (партфель) Attachekoffer [-´ʃe:-] m -s, -

жава́ць

1. káuen vt;

2. перан. wíederkäuen vt;

жава́ць пыта́нне éine Fráge wíederkäuen [zígmal dúrchsprechen*, dúrchkauen]

залп м. вайск., тс. перан. Sálve [-və] f -, -n;

даць залп éine Sálve ábfeuern [ábgeben*];

залпамі sálvenweise [-vən-]

запле́чча н. разм.

1. óberer Teil des Ménschenrückens;

2. перан. Rückendeckung f -, Rückhalt m -(e)s

ярмо́ н. Joch n -(e)s, -e; перан. тс. Last f -;

скі́нуць ярмо́ das Joch ábschütteln