Verbum

ánblicken

1. vt глядзе́ць, гля́нуць (на каго-н.)

2. ~, sich перагля́двацца, глядзе́ць (адзі́н на аднаго́)

ánhängig a юрыд. падсу́дны;

einen Prozéss gégen j-n ~ máchen заве́сці спра́ву супро́ць каго́-н.

áufwarten vi

1) (D) прыслуго́ўваць (каму-н.)

2) (mit D) частава́ць (каго-н. чым-н.)

áusspähen

1. vt высо́чваць; шпіёніць, віжава́ць

2. vi (nach D) выгля́дваць, шука́ць вача́мі (каго-н.)

béistehen* vi (j-m mit D) дапамага́ць (каму-н. чым-н.); заступа́цца (за каго-н.)

béitreten* vi (s) (D) уступа́ць (у якую-н. арганізацыю); далуча́цца (да каго-н., чаго-н.)

beléhren vt (über A) вучы́ць, навуча́ць (каго-н. чаму-н.);

sich gern ~ lássen* слу́хацца пара́даў

entbrénnen* vi (s) загара́цца, успы́хваць;

in Líebe für j-n ~ загара́цца любо́ўю да каго́-н.

entláufen* vi (s) (D) збяга́ць, уцяка́ць (ад каго-н., чаго-н.);

die Gedánken ~ ду́мкі разбяга́юцца

entlédigen, sich (G) высок. пазбаўля́цца (ад каго-н., чаго-н.); склада́ць з сябе́ (што-н.)