Verbum

недахо́п м.

1. (адсутнасць) Mángel m, -s, Mängel (каго-н., чаго-н. an D), dríngender Bedárf; Knáppheit f - (у забеспячэнні і г. д.);

з прычы́ны недахо́пу чаго-н. aus Mángel (an D);

2. (памылка, дэфект) Féhler m -s -, Mángel m; Náchteil m -s, -e; Defékt m -(e)s, -e; Schönheitsfehler m -s, - (у знешнім абліччы чалавека);

шука́ць недахо́пы etw. áuszusetzen háben (у чым-н. an D);

выпраўля́ць недахо́пы die Mängel behében* [ábstellen]

уніка́ць

1. (пазбягаць чаго-н., ухіляцца ад чаго-н.) entgéhen* vi (s) (D); entrínnen* vi (s) (D);

уніка́ць небяспе́кі der Gefáhr entrínnen*;

2. (пазбягаць каго-н., не жадаць сустракацца з кім-н., чым-н.) méiden* vt, verméiden* vt; áusweichen* vi (s) (D); j-m aus dem Wége géhen*;

уніка́ць людзе́й die ménschliche Geséllschaft méiden*; sich ábsondern;

ён уніка́е сустрэ́ч з ёю er méidet sie er verméidet es, mit ihr zusámmenzutreffen

жада́ць

1. (хацець) wünschen vt; begéhren vt (моцна, горача); tráchten vi, strében vi (чаго-н. nach D) (імкнуцца);

2. (зычыць каму-н.) wünschen vt;

жада́ць каму-н шча́сця j-m Glück wünschen

няста́ча ж.

1. (недахоп) Mángel m -s, Mängel (чаго-н. an D), dríngender Bedárf; Knáppheit f - (у забеспячэнні);

цярпе́ць няста́чу ў чым-н. Mángel an etw. (D) léiden*;

2. (беднасць) Not f -

пасме́йвацца

1. ein wénig láchen (з каго-н., з чаго-н. über A); sich lústig máchen (над кім-н., чым-н. über A);

2. (час ад часу) von Zeit zu Zeit láchen

дачы́ста прысл.

1. (чыстка чаго-н.) (bis es) ganz rein [ganz sáuber] (ist);

вы́церці дачы́ста sáuber wíschen [machen] vt;

2. перан. (поўнасцю, без астатку) völlig, gänzlich, óhne étwas zurücklassen*;

з’е́сці ўсё дачы́ста álles rátzekahl áufessen*

драбі́нка ж.

1. (найменшая частка) Körnchen n -s, - (чаго-н. von D ); ein bísschen; Kléinigkeit f -, -en; das kléinste Téilchen von etw. (D);

2. (шрот для стрэльбы) Schrótkorn n -(e)s, -körner

здабыва́ць

1. (дастаць, знайсці) sich (D) verscháffen; áuftreiben* vt;

2. (з нетраў зямлі) fördern vt, gewínnen* vt;

3. перан. (дамагчыся чаго-н.) erréichen vt, erríngen* vt;

здабыва́ць ко́рань матэм. die Wúrzel zíehen*

аддалі́цца, аддаля́цца sich entférnen (ад чаго-н. von D); перан. тс. sich fern hálten*; sich entfrémden (ад каго-н. von D);

аддалі́цца ад тэ́мы размо́вы vom Gesprächsthema ábkommen*, sich vom Gesprächsthema entférnen