стырно́ н. уст. паэт., тс. перан. Stéuerruder n -s,-;

стаць ля стырна́ ўла́ды ans Ruder kómmen*;

быць ля стырна́ кірава́ння das Rúder (des Stáates) führen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

астраво́к м.

1. Ínselchen n -s, -; Éiland n -(e)s, -e (паэт., высок.); (на рацэ) Wérder m -s, -;

2. (на пешаходным пераходзе) Verkéhrsinsel f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

свяці́ла н.

1. астр. (нябеснае) Hímmelskörper m -s, -; Hímmelslicht n -(e)s (пра сонца);

дзённае свяці́ла паэт. die Sónne;

2. перан. Prominénte (sub) m -n, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Fíttich m -(e)s, -e паэт. крыло́ (птушкі);

j-n únter séine ~e néhmen* узя́ць каго́-н. пад сваю́ апе́ку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sang m -es, Sänge спеў, спе́вы; паэт. спеў;

◊

mit ~ und Klang пад гу́кі пе́сняў і му́зыкі; перан. з шу́мам і трэ́скам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

major

[ˈmeɪdʒər]

1.

adj.

1) бо́льшы, важне́йшы, зна́чны; грунто́ўны

major part — бо́льшая ча́стка

major poet — зна́чны паэ́т

2) старэ́йшы, ста́ршы

3) Mus. мажо́рны

2.

n.

1) маёр -а m.

2) даро́слы -ага m., даро́слая f.; паўнале́тні -яга m., паўнале́тняя f.

3) гало́ўная дысцыплі́на, спэцыяліза́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

minor

[ˈmaɪnər]

1.

adj.

1) ме́ншы; менш ва́жны; нязна́чны, малава́жны, другара́дны

a minor gain — нязна́чны вы́йгрыш

a minor error — дро́бная памы́лка

a minor poet — другара́дны паэ́т

2) непаўнале́тні

3) Mus. міно́рны

2.

n.

1) непаўнале́тні -яга m., непаўнале́тняя f.

2) Mus. міно́р -у (тана́льнасьць), міно́рная га́ма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wében*

1. vt

1) ткаць

2) пле́сці кару́нкі [павуці́ну];

Spítzen ~ пле́сці кару́нкі

2. ~, sich:

sich ~ und wírken паэт. быць по́ўным жыцця́ і эне́ргіі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прыдво́рны

1. zum Hof gehörig, höfisch, Hof -; Höflings- (пагард.);

прыдво́рныя ко́лы Hófkreise pl;

прыдво́рны паэ́т Hófdichter m -s, -;

прыдво́рная да́ма Hófdame f -, -n;

2. наз. м. Höfling m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

крыло́

1. Flügel m -s, -; Schwínge f -, -n (паэт.); Fíttich m -(e)s, -e (паэт.);

2. спец. Flügel m;

крыло́ аўтамабі́ля Kótflügel m;

3. ав. Trágfläche f -, -n, Trágflügel m;

паваро́тнае крыло́ Schwénkflügel m;

канстру́кцыя крыла́ Flügelaufbau m -s;

нагру́зка на крыло́ Flügelbelastung f -, -en;

4. мн.:

крылы (у ветрака) Wíndmühlenflügel pl;

◊

падрэ́заць крылы каму-н. j-m die Flügel stútzen [beschnéiden*];

апусці́ць крылы den Mut sínken lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)