Verbum

éinhauen*

1. vt высяка́ць; насяка́ць

2. vi (auf A) біць, калаці́ць (па чым-н., каго-н., што-н.);

tüchtig ~ разм. як след нале́гчы на е́жу

Verságer m -s, -

1) няўда́ча, адмо́ўны вы́нік, няспра́ўнасць

2) адка́з (матора і г.д.)

3) вайск. асе́чка

4) той, хто не спра́віўся з чым-н., няўда́чнік

versíchern

1. vt

1) (G) запэўніваць, упэўніваць (у чым-н.)

2) (gegen A) страхава́ць (ад чаго-н.)

2. ~, sich

1) застрахава́цца

2) забяспе́чыць сабе́ падтры́мку

vórgeben* II vt

1) засыпа́ць (корм жывёле); падава́ць (на стол)

2) адгаво́рвацца (чым-н.);

er gab vor, er wäre krank ён удава́ў з сябе́ хво́рага

tráurig a су́мны, тужлі́вы, журбо́тны;

~ sein (über A) смуткава́ць, журы́цца (аб кім-н., чым-н.);

das ist ~ áber wahr гэ́та су́мна, але́ факт

2) шкада́

belústigen

1. vt це́шыць, весялі́ць, забаўля́ць

2. ~, sich

1) (mit D) забаўля́цца (чым-н.)

2) (über A) здзе́кавацца (з каго-н.), смяя́цца (з каго-н.)

beóbachten vt

1) назіра́ць (што-н., за кім-н., за чым-н.); сачы́ць;

scharf ~ пі́льна сачы́ць

2) выко́нваць (правілы, законы);

séine Pflíchten ~ выко́нваць свае́ абавя́зкі

betráchten

1. vt

1) глядзе́ць (на каго-н., на што-н.); разгляда́ць

2) (als A) лічы́ць (кім-н., чым-н.)

2. ~, sich глядзе́цца (у люстэрка)

méistern vi

1) майстрава́ць, вырабля́ць

2) авало́дваць (чым-н.);

Schwíerigkeiten ~ пераадо́льваць ця́жкасці;

sein Fach ~ авало́даць спецыя́льнасцю;

séine Zúnge ~ разм. трыма́ць язы́к за зуба́мі, прыкусі́ць язы́к

lásten vi (auf D) вісе́ць (над кім-н.), ляжа́ць цяжа́рам (на кім-н., чым-н.);

auf díesem Unternéhmen ~ gróße Schúlden гэ́тая фі́рма ўвя́зла ў даўга́х