Verbum

áufregen

1. vt

1) хвалява́ць, узру́шваць; нервава́цца

2) высок. выкліка́ць, абуджа́ць

2. ~, sich (über A) хвалява́цца (з прычыны чаго-н.)

hinzú=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) дадатак: hinzúrechnen прыліча́ць, далі́чваць

2) рух у напрамку да чаго-н: hinzútreten* падыхо́дзіць

ábgewöhnen

1. vt адву́чваць

2. ~, sich;

(D) etw. адву́чваць сябе́ ад чаго́-н.; адвыка́ць;

ein Kind ~ адву́чваць дзіця́ ад грудзе́й

áblehnen vt

1) адмаўля́цца (ад чаго-н.); адхіля́ць (што-н.);

éinen Áuftrag ~ адхілі́ць зака́з

2) юрыд. адво́дзіць (абвінавачванне, суддзю, сведак)

Ábstand m -(e)s, -stände адле́гласць, дыста́нцыя, праме́жак;

von etw. (D) ~ néhmen* устрымо́ўвацца (ад чаго-н.);

~ hálten* вайск. трыма́ць дыста́нцыю

fürchten vt і ~, sich (vor D) бая́цца, асцерага́цца (каго-н., чаго-н.);

sich wéder (vor) Tod noch Téufel ~ быць бясстра́шным

géizen vi

1) скупі́цца (mit D – на што-н.);

mit der Zeit ~ экано́міць час

2):

(nach D) ~ пра́гнуць (чаго-н.)

gestíefelt a у бо́тах;

~ und gespórnt sein быць гато́вым [у по́ўнай гато́ўнасці] да чаго́-н.;

der Gestíefelte Káter Кот у бо́тах (у казцы)

gléichsehen* аддз. vi (D) быць падо́бным (да каго-н., да чаго-н.);

das sieht ihm gleich гэ́та на яго́ падо́бна

quittíeren vt, vi (über A) распі́свацца ў атрыма́нні (чаго-н.);

den Dienst ~ звальня́цца са слу́жбы;

sein Amt ~ пайсці́ з паса́ды