Verbum

überlégen III

1. a (D an D – каго-н. у чым-н.)

1) які́ пераўзыхо́дзіць (у чым-н.);

j-m an Kraft ~ sein пераўзыхо́дзіць каго́-н. у сі́ле

2) напы́шлівы, фанабэ́рысты, які́ глядзі́ць звысоку;

ein ~es Lächeln пага́рдлівая ўсме́шка

2. adv з вялі́кай перава́гай, упэўнена;

~ in Führung sein ве́сці (гульню́) з вялі́кай перава́гай

Vergléich I m -(e)s, -e

1) параўна́нне;

im ~ mit [zu] j-m, mit [zu] etw. (D) у параўна́нні з кім-н., з чым-н.;

ein markánter ~ яскра́вае параўна́нне;

éinen ~ zíehen* [ánstellen] параўно́ўваць, рабі́ць параўна́нне;

kéinen ~ mit j-m, mit etw. (D) áushalten* не вы́трымаць параўна́ння з кім-н., з чым-н.

2) спарт. спабо́рніцтва, сустрэ́ча

unterschéiden*

1. vt

1) (von D) адро́зніваць (ад каго-н., чаго-н.);

Gútes vom Bösen ~ адро́зніць до́брае ад дрэ́ннага [зло́га]

2) адро́зніваць, распазнава́ць;

éine Stímme im Lärm déutlich ~ я́сна адро́зніць го́лас у шу́ме

2. ~, sich (durch A, von D, in D) адро́знівацца (чым-н., у чым-н., ад каго-н., ад чаго-н.)

bestéhen*

1. vt вытры́мліваць, пераадо́льваць;

die Prüfung ~ вы́трымаць экза́мен [іспы́т]

2. vi

1) існава́ць

2) (auf D) насто́йваць (на чым-н.)

3) (aus D) склада́цца (з чаго-н.)

4) (in D) заключа́цца; утры́млівацца (у чым-н.)

5) (vor D, gegen A) вы́трымаць, устая́ць (супраць каго-н., чаго-н.);

im Kampf ~ устая́ць у барацьбе́

Vórstellung f -, -en

1) азнаямле́нне, прадстаўле́нне (каго-н.);

die ~ des Kandidáten знаёмства з кандыда́там (перад выбарамі)

2) уяўле́нне (von D – аб чым-н.), разуме́нне (чаго-н.);

sich (D) éine ~ von etw. (D) máchen атрыма́ць уяўле́нне аб чым-н.;

j-m éine ~ von etw. (D) vermítteln даць каму́-н. уяўле́нне аб чым-н.

3) тэатр. пака́з, спекта́кль, сеа́нс (кіно)

4) хада́йніцтва, зая́ва

5) пярэ́чанне; pl тс. вымо́ва, напамі́нак;

~en erhében* выстаўля́ць пярэ́чанні каму́-н.;

j-m ~en máchen рабі́ць вымо́ву [заўва́гу] каму́-н.

Sórge f -, -n кло́пат, турбо́та, непако́й, хвалява́нне (um A, für A – аб кім-н., чым-н.);

vóller ~n sein (um A) быць заклапо́чаным (чым-н.);

wégen (G) in ~n sein хвалява́цца [непако́іцца] з-за чаго́-н.;

sich (D) ~ en máchen (um, für A) хвалява́цца, непако́іцца (аб кім-н., чым-н.);

das ist méine geríngste ~ гэ́та менш за ўсё мяне́ турбу́е [хвалю́е];

das lass méine ~ sein! гэ́та мац спра́ва!, аб гэ́тым я паклапачу́ся!;

ich wérde ~n trágen, dass… я паклапачу́ся аб тым, каб…