Verbum

вы́спець, выспява́ць

1. réifen vi (s), áusreifen vi (s), reif wérden;

2. перан. heránreifen vi (s)

геркуле́с​^I м. (асілак) Athlét m -en, -en; Kráftmensch m -en, -en; перан. Hérkules m -, -sse

гнездава́цца

1. nísten vi; hórsten vi (пра драпежных птушак);

2. перан. háusen vi, sich éinnisten (туліцца)

гы́ркаць

1. (пра сабаку) knúrren vi;

гы́ркаць на каго-н. тс. перан. разм. j-n ánknurren

даскака́цца разм. (давесці сябе да непрыемных вынікаў) перан. durch léichtsinniges Benéhmen in éine míssliche Láge geráten*

джа́ліць

1. (раніць) stéchen* vt, béißen* vt;

2. перан.: éinen Stich versétzen; empfíndlich kränken, verlétzen vt

дыплама́т м.

1. Diplomát m -en, -en;

2. перан. diplomátischer [im Úmgang gewándter] Mensch;

3. (партфель) Attachekoffer [-´ʃe:-] m -s, -

ускіпе́ць

1. áufkochen vi (s), áufschäumen vi (s);

2. перан. áufbrausen vi (s); vor Wut schäumen

уце́рціся

1. (выцерці твар) sich ábwischen, sich ábtrocknen;

2. перан. пагард. nach éiner Beléidigung wéiter schweigen* [kéinerléi Reaktión zéigen]

фарысе́й м. бібл., тс. перан. Pharisä¦er m -s, -; Héuchler m -s, -; Schéinheilige (sub) m -n, -n