Verbum

зжыва́ць, зжыць

1. (загубіць) j-n únter die Érde bríngen*; j-n ins Jénseits befördern;

◊

зжыва́ць сябе́ sich überlében, verálten vi;

2. (пазбавіцца ад чаго-н.) beséitigen vt, überwínden* vt

зме́сці

1. wégfegen аддз. vt, ábfegen vt;

зме́сці пыл з чаго-н. etw. ábstauben;

2. (у гурбу) zusámmenfegen etw.;

◊

зме́сці з тва́ру зямлі́ dem Érdboden gleich máchen, vom Érdboden tílgen

крана́цца

1. (зрушвацца з месца) sich rühren, sich bewégen, sich in Bewégung setzen; ánfahren* vi (s) (пра цягнік);

2. (дакранацца да каго-н., чаго-н.) (leicht) berühren vt; stréifen vt

усцерагчы́ разм. (засцерагчы ад чаго-н. небяспечнага, непажаданага) bewáhren vt (vor D); behüten vt (захаваць); rétten vt, in Sícherheit bríngen* (уратаваць);

усцерагчы́ дзіця́ ад прасту́ды das Kind vor Erkältung schützen

ва́рты (дастойны чаго-н.) wert, würdig;

ва́рты ўва́гі bemérkenswert;

ніку́ды [нічо́га] не ва́рты nichts [kéinen Deut] wert (пра рэчы); nichts táugen (пра чалавека);

◊

апу́ха не ва́рта кажу́ха die Sáche lohnt der Mühe nicht

прае́хаць fáhren* vi (s) (durch A); vorbéifahren* vi (s), vorüberfahren* (міма каго-н., міма чаго-н. an D);

прае́хаць прыпы́нак an der Háltestelle vorüberfahren*;

прае́хаць не́калькі кіламе́траў éinige Kilométer zurücklegen

прымацава́ць, прымацо́ўваць

1. beféstigen vt, ánbinden* vt; féstmachen аддз. vt; ánheften vt, ánmachen vt (прыладзіць);

2. (да ўстановы і г. д.) ánmelden vt, ánschließen* vt (да чаго-н. an A)

прымкну́ць

1. (далучыцца) sich ánschließen* (да каго-н., да чаго-н. D, an A); béitreten* vi (s) (D);

2. вайск.:

прымкну́ць штык das Séitengewehr áufpflanzen;

прымкну́ць штыкі́! (каманда) Bajonétt áufpflanzen!

па́сак м.

1. разм. (рэмень) Ríemen m -s, -, Gürtel m -s, -;

2. (вузкі кавалак чаго-н.) ein lánges schmáles Stück, Stréifen m -s, -;

3. (частка конскай збруі) Übersattler m -s, -

скрыва́цца разм.

1. гл. схавацца;

2. (быць уцекачом) flíehen* vi (s) (ад чаго-н. von D, vor D); sich aus dem Stáube máchen, sich davónschleichen*;

3. (знікнуць) verschwínden* vi (s)