Verbum

наказа́ць

1. (даручыць сказаць) áusrichten lássen*;

ён прасі́ў наказа́ць, што пры́йдзе за́ўтра er ließ áusrichten, er komme mórgen;

2. (даць наказ, распараджэнне) éinen Áuftrag gében*

пала́яцца разм. sich zerstréiten* (з кім-н. mit D);

пала́яцца праз што-н. sich durch etw. (A) auseinánder bríngen lássen*; sich wégen etw. (G) zerstréiten* [verkráchen]

пыта́цца

1. (у каго) frágen vt; Frágen stéllen [ríchten]; sich erkúndigen (пра што-н. nach D, über A);

2. (прасіць дазволу) j-n um Erláubnis [Zústimmung] bítten*

разгляда́ць

1. гл. разгледзець, разглядзець;

2. (лічыць кім-н, чым-н.) betráchten vt (als A);

разгляда́ць што-н.

як знява́гу etw. als éine Beléidigung betráchten

разлі́ў м.

1. (ракі і г. д.) Überschwémmung f -, -en; Hóchwasser n -s;

2. (віна і пад.) das Füllen [Abfüllen, Ábziehen] (у што-н. in, auf A)

рассудзі́ць

1. (устанавіць, хто правы, хто вінаваты) entschéiden* vt; úrteilen vi (каго-н., што-н. über A);

2. (падумаць) erwägen* vt, überlégen vt, bedénken* vt

паршы́вы разм.

1. (што пакрыты паршой) gríndig, räudig;

◊

паршы́вая аве́чка ўсю чараду́ псуе́ [ўве́сь ста́так паску́дзіць] ein räudiges Schaf steckt die gánze Hérde an;

2. (дрэнны) (húnds)geméin

перае́хаць

1. (цераз што-н.) überfahren* vi (s), über etw. (A) fáhren*;

2. (перасяліцца) úmziehen* vi (s), übersíedeln vi (s);

3. разм. (раздавіць) überfáhren* vt

прысвяці́ць, прысвяча́ць (што-н. каму-н.) wéihen vt; wídmen vt (тс. кнігу);

ён прысвяці́ў сваё жыццё наву́цы er hat sein gánzes Lében der Wíssenschaft gewídmet

ме́ціцца разм.

1. (цэліцца) zíelen vi (у што-н у каго-н. auf A);

ме́ціцца з ружжа́ das Gewéhr ánlegen;

2. (мець намер) гл. мерыцца