Verbum

vórbringen*

1) выка́зваць [гавары́ць, каза́ць] (пратэст, скаргу);

Entschúldigungen ~ прыно́сіць прабачэ́нні

2) вы́маніць (каго-н. адкуль-н.)

vorüberhuschen vi (s) (an D) прашмыгну́ць, прамільг(а)ну́ць (міма каго-н., чаго-н.)

stráfen vt

1) кара́ць

2) штрафава́ць;

j-n Lügen ~ лаві́ць каго́-н. на хлусні́

Témpel m -s, - храм;

j-n aus dem ~ wérfen* вы́гнаць каго́-н. на ву́ліцу [за дзве́ры, прэч]

úmkriegen vt разм.

1) адо́льваць, аду́жваць (каго-н.), спраўля́цца (з кім-н.)

2) угаво́рваць

úmschreiben* I vt

1) перапі́сваць

2) (auf a) перапі́сваць (што-н. на каго-н.)

Assisténz f -, -en дапамо́га, садзе́янне, удзе́л, супрацо́ўніцтва;

únter ~ von (D) пры дапамо́зе (каго-н.)

Áttentat n -(e)s, -e зама́х (auf A – на каго-н., на што-н.)

befássen, sich (mit D) займа́цца (чым-н.); мець дачыне́нне (да каго-н., чаго-н.)

bórgen vt

1) (bei D) пазыча́ць (у каго-н.)

2) (D) пазыча́ць (каму-н.)