Verbum

наго́да ж. Ánlass m -es, Ánlässe, Vórwand m -es, Vórwände;

з наго́ды aus Ánlass, ánlässlich (чаго-н. G);

без усяля́кай наго́ды óhne Ánlass;

з гэ́тай наго́ды in díeser Ángelegenheit

напалі́ць

1. (у печы і г. д.) (tüchtig) (éin)heizen vt; erhítzen vt, zum Glühen bríngen* (да высокай тэмпературы);

2. (чаго-н. у вялікай колькасці) etw. (in Ménge) verbrénnen*

умалаці́ць

1. (змалаціць частку чаго-н.) éinen Teil von etw. dréschen* [áusdreschen*, fértig dréschen*];

2. разм. (з’есці з апетытам у вяпікай колькасці) etw. viel und mit (gróßem) Appetít áufessen*

упільнава́ць, упільно́ўваць

1. (уберагчы ад каго-н., чаго-н.) bewáhren vt (vor D); behüten vt (захаваць);

2. (усачыць, не выпусціць з-пад увагі) Acht gében*, áufpassen vi (auf A)

разгрузі́ць

1. ábladen* vt, áusladen* vt, entláden* vt; löschen vt (судна);

2. (зняць частку работы) entlásten vt (ад чаго-н. von D); enthében* vt (G); befréien vt (von D)

няздо́льны

1. (да чаго-н.) únfähig, óhne Fähigkeiten, únbegabt;

2. (на што-н.) únfähig, nicht fähig;

ён няздо́льны на таку́ю по́дласць er ist zu éiner sólchen Geméinheit nicht fähig

падвяза́ць, падвя́зваць

1. bínden* vt (да чаго-н. únter A);

падвяза́ць кве́ткі die Blúmen féstbinden* аддз. vt;

2. (абвязаць) úmwickeln vt;

3.:

падвяза́ць даўжэ́й ánstricken vt, länger strícken vt

дахо́дзіць

1. (дасягаць) sich erstrécken, sich áusdehnen; réichen vi (да чаго-н. bis zu D);

2. (знемагаць) verschmáchten vi (s), von Kräften kómmen*;

3. разм. (паміраць) stérben* vi (s)