patch
[pætʃ]
1.
n.
1) ла́та, ла́тка f., ла́пік -а m. (на адзе́ньні, абу́тку)
2) пля́стыр (на ра́нцы), павя́зка f.
eye patch — павя́зка на во́ка
3) му́шка f. (на жано́чым тва́ры)
4) пля́ма f.
5) ла́пік зямлі́
a garden patch — зямля́ пад гаро́д
2.
v.
1) ла́таць (падра́нае)
2) to patch up —
а) зала́дзіць сва́рку
б) зала́таць, зрабі́ць на ху́ткую руку́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
plot
[plɑ:t]
1.
n.
1) змо́ва f.
a plot to rob the bank — змо́ва абрабава́ць банк
2) фа́була f., сюжэ́т -у m. (п’е́сы, апо́весьці)
3) пляц -у m., дзяля́нка зямлі́
4) ка́рта f. (кра́ю), дыягра́ма f.
2.
v.
1) змаўля́цца, рабі́ць змо́ву, быць у змо́ве
2) дзялі́ць (зямлю́) на дзяля́нкі або́ пляцы́
3) склада́ць ка́рту або́ дыягра́му
4) нано́сіць на ка́рту або́ дыягра́му
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Fléisch n -(e)s
1) мя́са
2) мя́каць (пладоў)
3) плоць, це́ла;
ins ~ schíeßen* наліва́цца (сокам);
fáules ~ trágen* жарт. біць бі́бікі;
◊
álles ~ auf Érden усё жыво́е на зямлі́;
Ménschen von ~ und Blut жывы́я лю́дзі;
~ vom ~ плоць ад пло́ці;
sich (D) ins éigene ~ béißen* нашко́дзіць само́му сабе́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
clump
[klʌmp]
1.
n.
1) зьле́пак -ку m., камлы́га f., камя́к -а́ m.
a clump of ice — камлы́га лёду
a clump of earth — камя́к зямлі́
2) гра́нка f., пук -а́ m.; мала́я це́сная ку́чка
a clump of trees — ку́пка дрэ́ваў
3) ту́пат -у m., бо́ўтаньне нага́мі
2.
v.i.
1) зьбіра́цца ў гру́пу, утвара́ць зьле́пак
2) ця́жка хадзі́ць, ступа́ць з гру́катам, бо́ўсаць чараві́камі
3) садзі́ць гру́памі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
surface
[ˈsɜ:rfəs]
1.
n.
1) паве́рхня f., верх -у m.
2) бок -у m.
A cube has six surfaces — Куб ма́е шэсьць бако́ў
3) ве́рхні пласт (сьне́гу, зямлі́)
4) Geom. пло́шча f.
2.
adj.
1) паве́рхневы
2) informal павярхо́ўны
surface knowledge — павярхо́ўныя ве́ды
3.
v.t.
1) пакрыва́ць
to surface a road — пакры́ць даро́гу
2) выво́дзіць на паве́рхню
to surface a submarine — вы́весьці падво́дную ло́дку на паве́рхню
4.
v.i.
усплыва́ць на паве́рхню
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
anchor
[ˈæŋkər]
1.
n.
1) я́кар -а m
2) Tech. скаба́ f.; а́нкер -а m., заця́жка f.
2.
v.t.
1) ста́віць на я́кар
to anchor a ship — паста́віць карабе́ль на я́кар
2) прымацо́ўваць
to anchor a tent to the ground — прымацава́ць намёт да зямлі́
3) ве́сьці перада́чу (зь не́калькімі ўдзе́льнікамі)
3.
v.i.
1) стая́ць на я́кары
2) умацо́ўвацца
•
- at anchor
- cast anchor
- come to an anchor
- ride at anchor
- weigh anchor
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hében*
1. vt
1) падыма́ць; спарт. вы́ціснуць (штангу)
2) павыша́ць, павялі́чваць;
die Stímme ~ павыша́ць го́лас
3) здыма́ць, выма́ць;
aus der Érde ~ выко́пваць з зямлі́;
aus den Ángeln ~ здыма́ць з заве́с
4) вылуча́ць, падкрэ́сліваць, узмацня́ць (фарбы і да т.п.);
◊
éinen ~ разм. перакулі́ць [кульну́ць] ча́рачку
2. ~, sich
1) падыма́цца
2) узвыша́цца, уздыма́цца
3) вылуча́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
сце́рці
1. ábwischen vt;
сце́рці пыл з чаго-н. (den) Staub von etw. (D) (áb)wíschen, etw. ábstauben;
сце́рці з до́шкі die Táfel ábwischen;
2. (гумкай напісанае) áusradieren vt, wégradieren vt;
3. (расцерці) zerréiben* vt; réiben* vt;
сце́рці ў парашо́к zu Púlver zerréiben*, pulverisíeren [-və-] vt;
4. (нагу і г. д.) sich (D) wund réiben*;
5. löschen vt;
сце́рці магнітафо́нны за́піс éine Tónbandaufnahme [Áufnahme] löschen;
сце́рці з тва́ру зямлі́ vertílgen vt, áusrotten vt; vom Erdboden hinwégfegen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
wándeln
1. vi (s) хадзі́ць, блука́ць;
auf dem Wége des Rúhmes ~ ісці́ па шляху́ сла́вы;
auf Érden ~ жыць на зямлі́ [све́це];
ein ~des Léxikon жарт. хадзя́чая энцыклапе́дыя;
wie ein ~des Gespénst áussehen* мець вы́гляд хадзя́чай сме́рці
2. vt (з)мяня́ць, ператвара́ць (у што-н.)
3. ~, sich мяня́цца (in A) ператвара́цца (у што-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
creep
[kri:p]
1.
v.i. crept, creeping
1) по́ўзаць, паўзьці́
2) Figur. паво́льна ру́хацца, паўзьці́
3) падкрада́цца
to creep into someone’s favor — уце́рціся ў не́чую ла́ску; прыніжа́цца пе́рад кім
4) сла́цца (па зямлі́, пра паўзу́чыя расьлі́ны)
5) уздры́гваць, чуць мура́шкі на це́ле
it made my flesh creep — У мяне́ ад гэ́тага мура́шкі на це́ле
2.
n.
1) паўзе́ньне, по́ўзаньне n.
2) Geol. абва́л -у m., апо́ўзень-зьня m.
3) Phys. паўзу́часьць (паво́льная дэфарма́цыя)
4) Sl. нікчэ́мны чалаве́к
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)