Verbum

erlássen* vt

1) выдава́ць (законы)

2) вызваля́ць (ад чаго-н.);

éine Stráfe ~ здыма́ць ка́ру;

éinen Beféhl ~ вы́даць зага́д

erpícht a (auf A) сква́пны; ла́сы (на што-н.);

auf etw. (A) ~ sein быць ахво́чым да чаго́-н.

beschírmen vt паэт. барані́ць; засланя́ць (vor D, gegen A – каго-н., што-н. ад каго-н., чаго-н.)

Lúpe f -, -n лу́па;

j-n, etw. scharf únter die ~ néhmen* прыглядзе́цца бліжэ́й да каго́-н., чаго́-н.

Ánsicht f -, -en (über A)

1) по́гляд, перакана́нне (наконт чаго-н.);

méiner ~ nach на мар ду́мку

2) краяві́д

áufgelegt a схі́льны, прыхі́льны (zu D – да чаго-н.);

er ist héute gut ~ ён сёння ў до́брым настро́і

Halló n -s, -s шум, крык, гвалт;

gróßes ~ um etw. (A) máchen падня́ць вялі́кі шум вако́л чаго́-н.

hínter= II аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух назад, размяшчэнне ззаду чаго-н.: híntergehen* ісці́ наза́д; захо́дзіць зза́ду

múndgerecht a гато́вы (пра страву);

etw. ~ máchen прыгатава́ць што-н. па сма́ку; перан. вы́клікаць апеты́т [ціка́васць] да чаго́-н.

ábbringen* vt (von D) адгаво́рваць, адця́гваць (ад чаго-н.);

j-n vom Théma ~ адця́гваць каго́-н. ад тэ́мы