Verbum

dúrsten, dürsten vi смя́гнуць, адчува́ць сма́гу;

nach etw. (D) ~ пра́гнуць, жада́ць чаго́-н.;

mich dürstet мне хо́чацца піць

éingewöhnen

1. vt прывуча́ць

2. ~, sich (in a) прывыка́ць (да чаго-н.); звыка́цца, асво́йвацца (з чым-н.); акліматызава́цца

entríngen*

1. vt (D) вырыва́ць (у каго-н.)

2. ~, sich (D) вы́рвацца (у каго-н. з чаго-н.)

entsétzen II

1. vt пужа́ць, пало́хаць, прыво́дзіць у жах

2. ~, sich (über A, vor D) жаха́цца (чаго-н.)

entstéhen* vi (s)

1) узніка́ць

2) выніка́ць (з чаго-н.);

◊

was auch daráus ~ mag няха́й бу́дзе, што бу́дзе

erlássen* vt

1) выдава́ць (законы)

2) вызваля́ць (ад чаго-н.);

éine Stráfe ~ здыма́ць ка́ру;

éinen Beféhl ~ вы́даць зага́д

erpícht a (auf A) сква́пны; ла́сы (на што-н.);

auf etw. (A) ~ sein быць ахво́чым да чаго́-н.

Grádmesser m -s, -

1) шкала́

2) гра́дуснік

3) крытэ́рый;

das ist ein ~ für (A) гэ́та пака́зчык (чаго-н.)

Halló n -s, -s шум, крык, гвалт;

gróßes ~ um etw. (A) máchen падня́ць вялі́кі шум вако́л чаго́-н.

hínter= II аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух назад, размяшчэнне ззаду чаго-н.: híntergehen* ісці́ наза́д; захо́дзіць зза́ду