Verbum

ánfallen*

1. vt

1) напада́ць (на каго-н.)

2) апано́ўваць (каго-н.)

2. vi (s) узніка́ць; збіра́цца;

in der nächsten Wóche wird viel Árbeit ~ на насту́пны ты́дзень набра́лася мно́га рабо́ты

betrügen* vt

1) падма́нваць, ашу́кваць;

sich ~ lássen* даць сябе́ падману́ць [ашука́ць]

2) (um A) пазба́віць ашука́нствам (каго-н. чаго-н.);

j-n um zehn Rúbel ~ аблічы́ць каго́-н. на дзе́сяць рублёў

Gehör n -(e)s слых;

nach dem ~ на слых;

~ fínden* быць вы́слуханым;

sich (D) bei j-m ~ verscháffen заста́віць каго́-н. вы́слухаць сябе́;

j-m ~ schénken добразычлі́ва вы́слухаць каго́-н.

Klétte f -, -n бат. ло́пух; дзядо́ўнік;

an j-m wie éine ~ hängen* прыстава́ць да каго́-н. як зара́за [каро́ста], лі́пнуць да каго́-н.;

er ist wie éine ~ ад яго́ не адвяза́цца [не адчапі́цца, не адкара́скацца]

scháuen vi (auf A) глядзе́ць (на каго-н., на што-н.);

um sich ~ азіра́цца;

hin und her ~ глядзе́ць па бака́х;

nach j-m ~ глядзе́ць за кім-н., дагляда́ць каго́-н.

verléugnen

1. vt адмаўля́цца (ад каго-н., ад чаго-н.), вырака́цца (каго-н., чаго-н.)

2. ~, sich здра́дзіць само́му сабе́;

er ließ sich ~ ён прасі́ў сказа́ць, што яго́ няма́ (до́ма)