Verbum

насі́цца

1. (хутка рухацца) (umhér)laufen* vi (s), rénnen* vi (s); (herúm)flíegen* vi (s) (лятаць);

2. перан. úmgehen* vi (s), úmlaufen* vi (s);

но́сяцца чу́ткі es géhen Gerüchte um;

насі́цца ў паве́тры (адчувацца) es liegt in der Luft;

3. (з кім-н., чым-н.):

насі́цца з ду́мкай sich mit dem Gedánken trágen*;

з ім на́дта мно́га насі́ліся man gab sich állzu viel mit ihm ab;

4. (пра адзенне) sich trágen*, háltbar sein;

◊

насі́цца з кім-н. [чым-н.] як з пі́санай то́рбай ein gróßes Getúe mit j-m [etw. D] máchen; j-n (etw.) wie ein róhes Ei behándeln

пагадзі́цца, пагаджа́цца

1. (згадзіцца на што-н.) éinwilligen vi (in A); éinverstanden sein (mit D); séine Zústimmung gében* (zu D);

2. (з кім-н., чым-н.) béistimmen vi (D), zústimmen vi (D); zúgeben* vt (прызнаць);

пагадзі́цца з яго прапано́вай séinem Vórschlag zústimmen;

3. (дамовіцца) überéinkommen* аддз. vi (s); veréinbaren vt; verábreden vt;

мы пагадзі́ліся е́хаць ра́зам wir kamen überéin, geméinsam ábzufahren;

4. (памірыцца) sich versöhnen (з кім-н. mit D);

5. (прывыкнуць) sich ábfinden* (з чым-н. mit D)

лічы́цца

1. (з кім-н., чым-н.) berücksichtigen vt; Rücksicht néhmen* (з кім-н. auf A); in Betrácht zíehen*;

не лічы́цца ні з чым auf nichts Rücksicht néhmen*;

з ім тут лі́чацца разм. er stellt hier étwas dar;

2. (успрымацца як-н.) gélten* vi (als N, für A);

ён лі́чыцца найле́пшым наста́ўнікам er gilt als der béste Léhrer;

лі́чыцца, што… es wird ángenommen, dass…, man glaubt, dass…;

гэ́та не лі́чыцца das gilt nicht; das zählt nicht

надыхо́д м. (пра час, падзеі) Ánbruch n -(e)s, Éinbruch m, Éintritt m -s;

надыхо́д но́чы Ánbruch der Nacht;

надыхо́д дня Tágesanbruch m;

з надыхо́дам це́мры bei Éinbruch der Dúnkelheit;

◊

з надыхо́дам Но́вага го́да! Prosít Néujahr!

наско́к м.

1. (напад) plötzlicher Überfall;

2. перан. Ángriffe pl; Áusfälle pl (на каго-н. gégen A);

3.:

з наско́ку (з разгону, адразу) in vóllem Lauf, in vóller Fahrt; (не падумаўшы) kúrzerhand, óhne lánge zu überlégen

выса́джваць, вы́садзіць

1. (з вагона, аўтамашыны і г. д.) ábsetzen vt; an Land bríngen* (з судна);

выса́джваць дэса́нт вайск. Lándungstruppen lánden;

2. (расліны) áuspflanzen vt, verpflánzen vt;

3. разм. (выбіць) éinschlagen* vt (акно); éinstoßen* vt (дзверы)

з’е́хаць

1. (зверху) herúnterfahren* vi (s); herúntergleiten* vi (s); herábrutschen vi (s) (саслізнуць);

2. (з кватэры) áuszíehen* vi (s);

3. (звярнуць з дарогі) éinbiegen* vi (s);

4. (злезці, спаўзці – пра шапку і пад.) herúnterrutschen vi (s)