easy
[ˈi:zi]
1.
adj.
1) лёгкі
easy terms — лёгкія ўмо́вы
2) спако́йны, бестурбо́тны
3) лаго́дны, малапатрабава́льны
4) пада́ўкі на ўплы́ў, даве́рлівы; згаво́рлівы
5) сваво́дны, прые́мны, натура́льны
6) во́льны (во́пратка), про́сты (стыль паво́дзінаў), свабо́дны; паво́льны
an easy pace — паво́льная хада́
2.
adv.
лёгка, спако́йна; паво́льна; выго́дна
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
crawl
[krɔl]
1.
v.i.
1) по́ўзаць, паўзьці́
2) Figur. цягну́цца, паво́льна ру́хацца
The traffic crawled — Аўты ледзь паўзьлі́
3) кішэ́ць (ад мура́шак)
4) адчува́ць мура́шак па сьпіне́; чуць дры́жыкі ад стра́ху
5) паўзьці́ (пра расьлі́ны)
2.
n.
1) по́ўзаньне n.
2) стыль ху́ткага пла́ваньня, кроль -ю m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tight
[taɪt]
1.
adj.
1) тугі́
a tight knot — тугі́ ву́зел
2) шчы́тны, шчы́льны
3) це́сны
tight clothing — це́сная во́пратка
4) непраніка́льны
5) сьці́слы (пра стыль)
6) стро́гі, суро́вы
to rule with a tight hand — быць стро́гім і суро́вым уладаро́м, кіраўніко́м
7) informal скупы́
2.
adv.
мо́цна, це́сна
•
- sit tight
- uptight
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
abrupt
[əˈbrʌpt]
adj.
1) рапто́ўны, нечака́ны
He made an abrupt turn to avoid hitting another car — Ён зрабі́ў рапто́ўны паваро́т, каб ня ўда́рыць друго́е а́ўта
2) рэ́зкі
He had an abrupt way of speaking — Ён меў рэ́зкую мане́ру гавары́ць
3) уры́вісты
an abrupt style — уры́вісты стыль
4) ве́льмі стро́мы, стро́мкі
The road made an abrupt rise up the hill — Даро́га стро́мка падняла́ся на ўзго́рак
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
flourish
[ˈflɜ:rɪʃ]
1.
v.i.
1) квітне́ць, пы́шна расьці́ (пра расьлі́ну); до́бра разраста́цца, мо́цна разьвіва́цца; до́бра ме́цца
2) быць у ро́сквіце (жыцьця́ або́ дзе́йнасьці)
2.
v.t.
1) маха́ць, разма́хваць чым
2) выстаўля́ць напака́з, выхваля́цца
3.
n.
1) ро́сквіт -у m.
in full flourish — у по́ўным ро́сквіце (жыцьця́)
2) разма́хваньне n., ро́счырк -у m. (пяра́), завіто́к -ка́ m., завіту́шка f. (з валасо́ў)
3) квяці́сты стыль або́ вы́раз
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
knapp
1. a
1) ву́зкі, це́сны
2) мізэ́рны, убо́гі
3) сці́слы (стыль)
4) абмежава́ны;
~e drei Táge няпо́ўныя тро́е су́так;
mit ~er Not ледзь-ледзь
2. adv ледзь, у абрэ́з, то́лькі-то́лькі;
méine Zeit ist ~ у мяне́ ма́ла ча́су;
◊
mit ~er Not з ця́жкасцю;
j-n ~ hálten* трыма́ць каго́-н. на каро́ткім павадку́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
tone
[toʊn]
1.
n.
1) тон -у m.
2) тон -у m., мане́ра f.
a moral tone — павуча́льны тон
3) хара́ктар -у m., агу́льны вы́гляд, стыль -ю m.
tone of elegance — тон элега́нтнасьці
4) афарбо́ўка f., ко́лер -у m.; адце́ньне ко́леру
I like the soft green tone of this painting — Мне падаба́ецца спако́йны зялёны тон гэ́тага малю́нку
2.
v.
надава́ць тон; задава́ць тон (паказва́ць пры́клад)
•
- tone down
- tone up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
swing
[swɪŋ]
1.
v., swung, swung, swinging
1) гу́шкацца, го́йдацца, калыха́цца
2) хіста́цца, ківа́цца, вага́цца (як ма́ятнік, ківа́ч)
3) маха́ць, разма́хваць
He swings his arms as he walks — Ён разма́хвае рука́мі, калі́ йдзе
4) разваро́чваць, круці́ць
He swung his partner as they danced — Ён крутану́ў партнэ́рку ў та́нцы
2.
n.
1) калыха́ньне, го́йданьне, гу́шканьне, хіста́ньне n.
2) го́йданка f.
3) калы́ска, гу́шкалка f.
4) рытм -у m.
5) сьвінг -у m. (музы́чны стыль, та́нец)
•
- in full swing
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fine
I [faɪn]
1.
adj.
1) высакая́касны, ве́льмі до́бры, даскана́лы, выда́тны, фа́йны
2) ачы́шчаны, высакапро́бны (пра зо́лата)
3) ве́льмі дро́бны або́ то́нкі; даліка́тны
fine lace — то́нкія кару́нкі
fine skin — даліка́тная ску́ра
4) во́стры
a fine edge — во́страе лязо́
5) то́нкі
fine distinction — то́нкае адро́зьненьне
6) прыго́жы; згра́бны (чалаве́к); вы́танчаны (пра стыль мо́вы)
7) харо́шы, паго́дны (пра надво́р’е)
8) кваліфікава́ны (наста́ўнік)
2.
adv., informal
фа́йна, выда́тна
•
- fine arts
II [faɪn]
1.
n.
штраф -у m.
2.
v.t.
штрафава́ць; наклада́ць штраф на каго́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
obscure
[əbˈskjʊr]
1.
adj.
1) няя́сны, ма́ла зразуме́лы, незразуме́лы
an obscure style of writing — няя́сны стыль піса́ньня
2) няве́дамы; малава́жны, нязна́чны
an obscure little village — мала́я няве́дамая вёсачка
an obscure poet — няве́дамы паэ́т
an obscure position — малава́жнае стано́вішча
3) схава́ны, ледзь ба́чны
an obscure path — ледзь ба́чная сьце́жка
4) невыра́зны, няя́сны
an obscure form — невыра́зная фо́рма
obscure sounds — няя́сныя гу́кі
5) цёмны, цьмя́ны
an obscure corner — цёмны кут
2.
v.
1) засланя́ць; закрыва́ць, загараджа́ць сабо́ю
2) зацьмі́ць
Clouds obscured the sun — Хма́ры зацьмі́лі со́нца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)