Мярва́ 1, мэрва́, мерва́ ’іл’ (Нікан.; лельч., Нар. лекс.). Да ме́рва 1.
*Мярва́ 2, ельск., нараўл., браг. мерва́ ’памяты, зблытаны лён’ (ЛАПП). Да ме́рва 2 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)