Лаха́ч1 ’бадзяга’ (дзятл., Сл. паўн.-зах.). Аддзеяслоўнае ўтварэнне з суф. -čь. Да лахаць1 (гл.). Сюды ж дзятл. лахачы́ца (там жа).

Лаха́ч2 ’пляткар’ (трак., Сл. паўн.-зах.). Аддзеяслоўнае ўтварэнне з суф. Nomina agentis -čь. Да лахаць2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)