Verbum

Ко́зка ₁ ’трыножак’, ’сажань’ (Мат. Гом.). Гл. казан.

Ко́зка ₂ ’бакас’ (Мат. Гом.). Параўн. укр. козарка ’від дзікай гусі’, рус. казара, казарка ’тс’. Магчыма, цюркскага паходжання (тур. kaz ’гусь’) (Булахоўскі, 3, 238). Параўн. ЕСУМ, 2, 340.

Ко́зка ₃ ’грыб саркадон чарапічны’ (ТС). Гл. каза ₆.