toll
I [toʊl]
1.
v.i.
1) біць у звон
2) скліка́ць, апавяшча́ць зво́нам
2.
n.
1) звон (гук)
2) уда́р у звон
II [toʊl]
n.
1) мы́та n., по́шліна f.
We pay a toll when we use the bridge — Мы пла́цім за прае́зд праз мо́ст
toll on long distance telephone calls — пла́та за міжгаро́днія тэлефо́нныя гу́таркі
2) Figur. шко́да, стра́та f.
The Charnobyl disaster took a heavy toll of human lives — чарно́быльская катастро́фа нане́сла цяжкі́я людзкі́я стра́ты