Іўні́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Іўні́к
Р. Іўніка́
Д. Іўніку́
В. Іўні́к
Т. Іўніко́м
М. Іўніку́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

і́ўнік Зараснік ніцай вярбы, вербняку Salix viminalis L. (Слаўг.).

□ ур. Іўнік (сенажаць) каля в. Папоўка Слаўг.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Іўнік І. 11/231

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)