Ісу́с

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ісу́с Ісу́сы
Р. Ісу́са Ісу́саў
Д. Ісу́су Ісу́сам
В. Ісу́са Ісу́саў
Т. Ісу́сам Ісу́самі
М. Ісу́се Ісу́сах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ісус Хрыстос, гл. Хрыстос

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ІСУ́С ХРЫСТО́С,

гл. Хрыстос.

т. 7, с. 348

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

галго́фа, -ы, ж.

1. (з вялікай літары). Назва ўзгорка паблізу Іерусаліма, дзе, згодна з хрысціянскім веравучэннем, быў распяты Ісус Хрыстос.

2. перан. Месца пакут, нягод.

Узысці на галгофу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Son

Ісу́с Хрысто́с

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

saviour [ˈseɪvjə] n.

1. выратава́льнік; выратава́льніца

2. the Saviour relig. Ісу́с Хрысто́с, Зба́ўца, Збаві́цель

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Savior

[ˈseɪvjər]

n.

звыча́йна the Savior — Зба́ўца, Ісу́с Хрысто́с

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГАЛГО́ФА (грэч. Golgotha),

пагорак у наваколлі Іерусаліма, на якім адбываліся пакаранні і дзе, паводле хрысц. падання, быў распяты Ісус Хрыстос. Размяшчэнне Галгофы дакладна не ўстаноўлена. У пераносным сэнсе — месца пакарання, сімвал падзвіжніцтва і маральных пакут («узысці на Галгофу»).

т. 4, с. 456

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Jésus (m) - рэл. Ісу́с;

~ Chrístus (G Jésu Chrísti, D Jésus Chrístus або Jésum Chrístum; пры звароце Jésus Chrístus або Jésu Chríste) Ісу́с Хрысто́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

redeemer

[rɪˈdi:mər]

n.

1) зба́ўца -ы m.

2) Redeemer — Ісус Хрысто́с, Спас -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)