інты́мна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| інты́мна |
інты́мней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
інты́мна-даве́рлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інты́мна-даве́рлівы |
інты́мна-даве́рлівая |
інты́мна-даве́рлівае |
інты́мна-даве́рлівыя |
| Р. |
інты́мна-даве́рлівага |
інты́мна-даве́рлівай
інты́мна-даве́рлівае |
інты́мна-даве́рлівага |
інты́мна-даве́рлівых |
| Д. |
інты́мна-даве́рліваму |
інты́мна-даве́рлівай |
інты́мна-даве́рліваму |
інты́мна-даве́рлівым |
| В. |
інты́мна-даве́рлівы (неадуш.)
інты́мна-даве́рлівага (адуш.) |
інты́мна-даве́рлівую |
інты́мна-даве́рлівае |
інты́мна-даве́рлівыя (неадуш.)
інты́мна-даве́рлівых (адуш.) |
| Т. |
інты́мна-даве́рлівым |
інты́мна-даве́рлівай
інты́мна-даве́рліваю |
інты́мна-даве́рлівым |
інты́мна-даве́рлівымі |
| М. |
інты́мна-даве́рлівым |
інты́мна-даве́рлівай |
інты́мна-даве́рлівым |
інты́мна-даве́рлівых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інты́мна-ліры́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інты́мна-ліры́чны |
інты́мна-ліры́чная |
інты́мна-ліры́чнае |
інты́мна-ліры́чныя |
| Р. |
інты́мна-ліры́чнага |
інты́мна-ліры́чнай
інты́мна-ліры́чнае |
інты́мна-ліры́чнага |
інты́мна-ліры́чных |
| Д. |
інты́мна-ліры́чнаму |
інты́мна-ліры́чнай |
інты́мна-ліры́чнаму |
інты́мна-ліры́чным |
| В. |
інты́мна-ліры́чны (неадуш.)
інты́мна-ліры́чнага (адуш.) |
інты́мна-ліры́чную |
інты́мна-ліры́чнае |
інты́мна-ліры́чныя (неадуш.)
інты́мна-ліры́чных (адуш.) |
| Т. |
інты́мна-ліры́чным |
інты́мна-ліры́чнай
інты́мна-ліры́чнаю |
інты́мна-ліры́чным |
інты́мна-ліры́чнымі |
| М. |
інты́мна-ліры́чным |
інты́мна-ліры́чнай |
інты́мна-ліры́чным |
інты́мна-ліры́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інты́мна-любо́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інты́мна-любо́ўны |
інты́мна-любо́ўная |
інты́мна-любо́ўнае |
інты́мна-любо́ўныя |
| Р. |
інты́мна-любо́ўнага |
інты́мна-любо́ўнай
інты́мна-любо́ўнае |
інты́мна-любо́ўнага |
інты́мна-любо́ўных |
| Д. |
інты́мна-любо́ўнаму |
інты́мна-любо́ўнай |
інты́мна-любо́ўнаму |
інты́мна-любо́ўным |
| В. |
інты́мна-любо́ўны (неадуш.)
інты́мна-любо́ўнага (адуш.) |
інты́мна-любо́ўную |
інты́мна-любо́ўнае |
інты́мна-любо́ўныя (неадуш.)
інты́мна-любо́ўных (адуш.) |
| Т. |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўнай
інты́мна-любо́ўнаю |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўнымі |
| М. |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўнай |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інты́мна-любо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інты́мна-любо́ўны |
інты́мна-любо́ўная |
інты́мна-любо́ўнае |
інты́мна-любо́ўныя |
| Р. |
інты́мна-любо́ўнага |
інты́мна-любо́ўнай
інты́мна-любо́ўнае |
інты́мна-любо́ўнага |
інты́мна-любо́ўных |
| Д. |
інты́мна-любо́ўнаму |
інты́мна-любо́ўнай |
інты́мна-любо́ўнаму |
інты́мна-любо́ўным |
| В. |
інты́мна-любо́ўны (неадуш.)
інты́мна-любо́ўнага (адуш.) |
інты́мна-любо́ўную |
інты́мна-любо́ўнае |
інты́мна-любо́ўныя (неадуш.)
інты́мна-любо́ўных (адуш.) |
| Т. |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўнай
інты́мна-любо́ўнаю |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўнымі |
| М. |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўнай |
інты́мна-любо́ўным |
інты́мна-любо́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
инти́мно нареч. інты́мна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мадрыга́л
(фр. madrigal, ад іт. madrigale)
невялікі інтымна-жартоўны верш, што ўключае камплімент, найчасцей адрасаваны жанчыне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КЕМІНЕ́ (сапр. Мамедвелі; каля 1770—1840),
туркменскі паэт. Вучыўся ў Бухары. Аўтар сатыр. вершаў, накіраваных супраць духавенства і феадалаў. Яму прыпісваюць аўтарства тэматычна блізкіх да сатыры анекдотаў. У творах пра сац. няроўнасць заклікаў да актыўнасці і адзінства, сцвярджаў ідэалы свабоды і шчасця. Пісаў таксама інтымна-лірычныя вершы. Захавалася каля 40 вершаў.
Тв.:
Рус. пер. — Стихотворения. М., 1968.
т. 8, с. 227
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВАЗЕ́Х (сапр. Мірза Шафі; 1796, г. Гянджа, Азербайджан — 28.11.1852),
азербайджанскі паэт, асветнік. Прадаўжальнік традыцый азерб. і перс. класічнай паэзіі. Пісаў інтымна-лірычныя і сатыр. вершы ў форме газелі, мухамаса, рубаі, месняві і інш. Паэтызаваў рамант. каханне, выступаў супраць заган феад. грамадства, занявольвання асобы, рэліг. фанатызму. Многія лірычныя вершы сталі нар. песнямі. Вазех — аўтар першай хрэстаматыі азерб. паэзіі, «Татарска-рускага слоўніка» для гімназій (з І.Грыгор’евым). Упершыню пераклад твораў Вазеха на рус. мову (з ням.) зрабіў М.І.Эйферт (выд. 1880, 1907).
Тв.:
Рус. пер. — Лирика. М., 1971.
т. 3, с. 448
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)