Інкрэты, гл. Гармоны

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

інкрэ́ты

(лац. incretus = выдзелены)

тое, што і гармоны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

інкрэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. інкрэ́т інкрэ́ты
Р. інкрэ́ту інкрэ́таў
Д. інкрэ́ту інкрэ́там
В. інкрэ́т інкрэ́ты
Т. інкрэ́там інкрэ́тамі
М. інкрэ́це інкрэ́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

інкрэто́рны

(ад інкрэты)

тое, што і гарманальны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)