інжыне́рыха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інжыне́рыха |
інжыне́рыхі |
| Р. |
інжыне́рыхі |
інжыне́рых |
| Д. |
інжыне́рысе |
інжыне́рыхам |
| В. |
інжыне́рыху |
інжыне́рых |
| Т. |
інжыне́рыхай
інжыне́рыхаю |
інжыне́рыхамі |
| М. |
інжыне́рысе |
інжыне́рыхах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
інжыне́рыха ж., разг. (жена инженера) инжене́рша
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
инжене́рша разг.
1. (женщина-инженер) інжыне́рка, -кі ж.;
2. (жена инженера) інжыне́рыха, -хі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)