і́мбрык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. і́мбрык і́мбрыкі
Р. і́мбрыка і́мбрыкаў
Д. і́мбрыку і́мбрыкам
В. і́мбрык і́мбрыкі
Т. і́мбрыкам і́мбрыкамі
М. і́мбрыку і́мбрыках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

tea cozy

чахо́л на імбры́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

imbryk

м. чайнік, імбрык, заварнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

czajnik

м. імбрык, чайнік;

czajnik z gwizdkiem — чайнік са свістком

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dzbanek

м. збанок, гарлачык;

dzbanek do kawy — кавоўнік;

dzbanek do herbaty — імбрык, імбрычак;

dzbanek do mleka — малочнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)